418 
zinspelende, zongen zij, dat wij geheel onverwacht verschenen waren en haar, gelijk Ternpon telon, 
verrast hadden; dat onze komst de gezamentlijke bevolking der Oio Bejadjoe onuitsprekelijk verheugde 
en haar tot groote eer verstrekte, enzv. Het feest duurde schier den geheelen nacht onafgebroken door, 
en niet weinige van de vijf- of zeshonderd gasten, die daaraan deel hadden genomen, waren den 
volgenden ochtend half beschonken, sommige Bilian’s daarvan niet uitgezonderd, welke daarenboven 
meerendeels zoo heesch waren geworden, dat zij slechts ter naauwernood geluid konden geven. 
Na vier dagen bij de Bejadjoe’s van Poeloe-petak vertoefd te hebben, zeiden w'ij hen vaarwel en 
aanvaardden den terugtogt naar Banjermasing, alwaar wij den l sten october 1836, na eene afwezigheid 
van 42 dagen, welbehouden aankwamen. Wij verlaten hiermede in onze beschouwing het uitgestrekte 
gebied der alluviale gronden, met zijne tallooze moerassen, meren en rivieren, met zijne ontzaggelijke 
wouden, en de belangwekkende Dajaksche bevolking, zoo dun over dat onmetelijke vlakke land ver¬ 
spreid. Ten aanzien der Soengi Kapoeas en Soengi Kahajan of Groote Dajak, zijn wij niet in staat 
eenige berigten van aanbelang te kunnen mededeelen, daar de aanteekeningen des Heeren von Henrici, 
betrekkelijk de eerstgemelde rivier, tot ons leedwezen te arm zijn aan wetenschappelijke bijzonderheden, 
terwijl de Soengi Kahajan, zoo min door hem als door ons is bezocht geworden. De kennis van den 
loop dezer rivier, zoo als die op onze kaart staat aangewezen, is men aan de lofwaardige bemoeijingen 
van andere, wij weten niet juist van welke, militaire of civiele, ambtenaren verschuldigd. Voor het 
overige kunnen wij hier bij voegen, dat beide die aanzienlijke stroomen, de Kahajan en Kapoeas, in de 
laatst verloopene jaren, op bevel der Regering, door D r . Schwaner wetenschappelijk zijn onderzocht, 
en wij derhalve van dezen Natuurkundige eene even naauwkeurige als volledige beschrijving hunner 
topographische en ethnographische gesteldheid eerlang mogen te gemoet zien. 
III. 
Reis door een gedeelte der Sultans- en zoogenaamde Lawut-landen, 
ten oosten en zuid-oosten van de hoofdplaats Banjermasing. 
Nadat onze verzamelingen van planten en dieren, die reeds aanmerkelijk waren aangegroeid en vele 
zeldzame voorwerpen bevatteden, behoorlijk nagezien en tegen bederf verzorgd waren, maakten wij 
ons tot eenen nieuwen reistogt door de voornaamste gedeelten der Sultans- en zoogenaamde Lawut- 
landen in gereedheid: een’ togt, die, uitgezonderd eenige weinige riviervaarten, grootendeels te voet 
moest worden afgelegd. Wij beperkten daarom onzen goederen-voorraad tot het volstrekt noodzakelijke 
en verdeelden het in zoodanige kleine partijen, dat elk pakje gemakkelijk door één’ man gedragen kon 
worden. Eene bijzondere soort van inlandsche draagkorven, loentoeng genaamd, welke ligt en water- 
digt, bij de Banjerezen tot het vervoeren van rijst, vruchten enzv. algemeen gebruikt en door mannen 
op den rug gedragen worden, kwamen ons daarbij uitmuntend te stade (*). Voorzien van een zes- of 
O Pk 58, fig. 9, is zulk een loentoeng , op een vijfde der natuurlijke grootte. Deksel en voetrand zijn van 
ligt hout; de korf-zelf is van rottingriet gevlochten en van buiten met de bladscheeden van den pinang-, aren- of 
nibongpalm bekleed, waar weder dunne rotlingbanden over heenloopen. 
