bergruggen menigvuldig gevonden wordt. Omtrent het plaatselijk voorkomen dezer verschillende rots¬ 
soorten, als ook ten opzigte der aanwezige steenkolen-beddingen, zullen wij verder in den loop van 
ons reisverhaal gelegenheid vinden, nog eenige aanteekeningen mede te deelen. 
Van Oedjoeng-moeroeng togen wij zuid-oostelijk naar den Goenong Pamatton, welken weg wij, in 
drie uren tijds, te voet aflegden. Wij kwamen afwisselend over vlakten en zacht glooijende heuvelen, 
die meest met alang-alang begroeid waren, terwijl tusschenbeide weder eenig wild houtgewas die 
opene en zonnige plekken van elkander afscheidde. Schier nergens was het land bewoond of bebouwd; 
maar het is rijk aan herten (Cervus russa), vooral in den omtrek van de, door eenen kleinen heuvel 
gekenmerkte vlakte Padang Goenong-koepang, een privaat en geliefkoosd jagtveld van den Pangêran 
Mangkó Boêmi. Niet dan in de nabijheid van den Goenong Pamatton troffen wij eenige kleine riviertjes 
aan, die hun water westwaarts voerden en met dat der Batang Banjoe-pamatton vereenigden. Deze 
rivier, die lager naar een gehucht van denzelfden naam, Soengi Sielinsing wordt genoemd, en ver¬ 
volgens in de Soengi Moloeko valt, vormt de zuidelijke grensscheiding van het gebied van den Sultan, 
zijnde het land bezuiden die rivier, alwaar het den naam van Tanah-lawut of Zeeland draagt (* * * (§) ), 
in 1826, door Panembahan Adam, alleen met voorbehoud der hertenjagt, in vollen eigendom aan het 
Nederlandsche Gouvernement afgestaan. 
De Goenong Pamatton vertoont, van de westzijde gezien, een’ stomp kegelvormigen berg (-f) van 318 
meters absolute hoogte ($). Zijne benedenste helft is, behalve met hier en daar verspreid staande 
heesters van Melastoma Boryanum, enkel met eene soort van gras bewassen Q, dat tijdens ons bezoek 
grootendeels verdord was, terwijl naar den top toe, in ijle groepen, kleine hoornen en struiken groeijen, 
voornamelijk van de geslachten: Apoterium, Petunga, Spathodea, Melanthesa, Psychotria, Hedyotis en 
der reeds genoemde soort van Melastoma, onder welker lommer men somwijlen ook eene Nepenthes (4-) 
waarneemt. Overal langs de hellingen, van den voet tot op den top des bergs, steken zwarte rots¬ 
blokken van gabhro uit den grond, welk gesteente, daar en elders in de Lawut-landen, niet zelden 
in serpentijn en dioriet overgaat of door deze en het syeniet vervangen wordt. Al deze gesteenten be¬ 
vatten veel magneetijzer, somtijds ook ijzerkies, en zijn menigvuldig van min of meer dikke kwartsaderen 
doortrokken, waarin nu en dan eens stipjes goud worden waargenomen. Aan den N. N. O. kant 
verbindt zich de Goenong Pamatton met den Boekit Besar en andere lagere bergen en heuvelen, welke, 
in die rigting, eene lange keten vormen. Van het oosten door het zuiden naar het westen, omgeeft 
den berg Pamatton, in een’ wijden halven cirkel, eene niet zeer hooge bergketen, van welke de toppen 
(*) Vandaar de bij ons Bestuur gebruikelijke, half Maleische en half Hollandsche benaming van »Lawut-landen,” 
voor die aan zee gelegene landgedeelten. 
(-{-) Zie de schets van dien berg, op onze bijzondere kaart der onderwerpeiijke landstreek. 
(§) Onze Fortin’sche barometer teekende, op den top, te 5 ure na den middag, 733,l mm -, de honderddeelige, 
vaste thermometer 26°8, de vrije thermometer 27°; deze waarnemingen zijn, bij de opgegeven hoogte-berekening, 
herleid tot de gemiddelde standen dier werktuigen. 
( + ) Eene soort van Anthistiria. 
(4-) Nepenthes gracilis, Khs. Zie de afdeeling Botanie dezer Verhandelingen, PI. 1. 
