uit den dop eener kokosnoot vervaardigde bakjes (* * * (§) ), tamboeroeng-titik genaamd, in welke de goud¬ 
korrels het allerlaatst vergaderd en van het magneetijzerzand en andere onreinheden gezuiverd worden. 
Platina schijnt slechts weinig aan den voet van het gebergte gevonden te worden, en van diamanten 
heeft men daar eerst een paar malen zeer kleine steentjes ontdekt. 
Even voorbij de zoogenaamde Kampong Tantoi geleidden ons de gidsen, aanvankelijk langs eene vrij 
steile berghelling, opwaarts, en vervolgens over den eenigzins flaauwer rijzenden rug van een smal juk, 
dat aan weêrszijden door diepe dalen bezoomd was. Omstreeks het middaguur kwamen wij, al klim¬ 
mende, aan eene effene plek, waar wij, op aanraden der ons vergezellende inlanders, onze tent lieten 
opzetten en den nacht bleven vertoeven. Die kleine vlakte lag ongeveer 350 voeten beneden den steilen 
top van den Goenong Sakoembang, aan zijne westelijke helling. Niet ver beneden deze plaats, volgens 
onzen barometer 858 meters boven de zee liggende, schoot ik een oud wijfje, met haar jong aan de 
borst, van den reeds genoemden Semnopithecus rubicundus (f). Overal verhief zich hoog bosch, 
vooral langs de af hellingen; doch het was, gelijk gewoonlijk nabij de eenzame bergkruinen, in het oog 
loopend arm aan dieren. Den volgenden ochtend bestegen wij den top des bergs, en bevonden zijne 
absolute hoogte 967 meters. Het uitzigt, van dat verheven punt, was onbeschrijfelijk schoon. In het 
Z. en Z. O., zoo ver het oog reikt, niet dan woeste, met bosschen bedekte bergen en dalen. De keten 
van het Ratoes-gebergte met zijne groote menigte, meest afgeronde of koepelvormige toppen ($), be¬ 
grenst in die rigting den gezigteinder. Verreweg de meeste dezer toppen zijn oogenschijnlijk vele 
honderden voeten lager, dan de Goenong Sakoembang, die met den Goenong Kamokoes en eenige 
andere bergkruinen, eenen westelijken tak van het Ratoes-gebergte vormt. De top van den Kamokoes, 
die zich, niet ver ten oosten van den Sakoembang, steil en kegelvormig verheft, is ongetwijfeld 400—600 
voeten hooger, dan laatstgenoemde berg. De kleine, langwerpige kruin van den Sakoembang is 
geheel met kromstammige boomen en struiken begroeid, tusschen welke vele rotsblokken van dioriet 
uitsteken, terwijl zich, hier en daar, ook aan de noord-westelijke en zuid-oostelijke afhellingen groote, 
naakte wanden van deze steensoort vertoonen. Lager echter, aan de westzijde van de kleine vlakte, 
waar wij overnaehteden, werd het dioriet door een porphierachtig syeniet vervangen ( ¥ ). Aan den zuid¬ 
en zuid-oostkant staart het oog in eene zeer diepe en breede vallei, door welke de Soengi Asomasan 
hare wateren met zulk geweld voortstuwt, dat men die op den top van den Sakoembang hoort bruisen. 
Aan de W. N. westzijde vertoont zich, zeer nabij, in de laagte, de Goenong Batoe-kapit; doch verder 
noord- en westwaarts, rust de blik met welgevallen op een uitgestrekt effen land, dat met donkere 
bosschen, lichte, geelachtig groene alang-alang-vlakten en enkele kleine bergen schilderachtig afwisselt. 
(*) PI. 56, fig. 9 a en b. Door de houten pen, welke nabij den rand midden door het bakje gaat, wordt het, 
met gaatjes voorziene, holle deksel vastgehouden. Onze teekening is op een vierde verkleind. 
(f) Zie bl. 395. 
(§) Vandaar de naam Goenong Rdtoes , d. i. honderd bergen, welken deze meridiaan-keten in het algemeen 
draagt. Schier ieder harer toppen heeft weder zijn’ bijzonderen naam. 
G) Bij een groot syeniet-blok aldaar, dat onder den naam van bdtoe ber-tdpa-an (steen ter boetedoening) 
bekend is, wordt door de inboorlingen somtijds geofferd, welke godsdienstige handeling voornamelijk bestaat in het 
loslaten van eene kip en het uitstrooijen van eene kleine hoeveelheid, bij dien steen gekookte en met kurkuma geel 
geverwde rijst. 
Land- en Volkenkunde. 
111 
