465 
voor Neêrland’s Indië, 1844, I, p. 502—548, en zijne »Carte hypsométrique de 1’Archipel des 
Indes orientales,” in den Moniteur des Indes orientales et occidentales, 1846. Toorts Junghuhn, 
«Höhenprofile von Java,” in den Atlas zur Reise durch Java, 1845; Hasskarl, «Opgave yan ver¬ 
schillende hoogten van Java,” in het Tijdschrift voor Neêrland’s Indië, 1842, I, p. 365 en volgg.; 
Zollinger, «Gebergte-systemen van oostelijk Java,” in hetzelfde Tijdschrift, 1846, I, p. 125—190; 
S. Müller, « Aanteekeningen over de natuurlijke gesteldheid van een gedeelte der westkust en binnen¬ 
landen van Sumatra,” in het Tijdschrift voor natuurlijke geschiedenis, door J. van der Hoeven 
en W. H. de Yriese, 1835, p. 315 en 355, en «Berigten over Sumatra,” in het Tijdschrift De G ids, 
1837, afdeeling: wetenschappelijke bijdragen, p. 1—35; Osthoff, «Fragmenten over Sumatra,” in het 
Tijdschrift voor Neêrland’s Indië, 1845, I, p. 1—26. De door laatstgenoemden Schrijver op- 
gegevene hoogte-metingen zijn voor een groot gedeelte ontleend aan mijne waarnemingen en aan die 
van D r . Horner, en evenzoo zijn ook al de hoogte-bepalingen, door den Heer de Perez, op zijne uitmun¬ 
tende «Kaart van de Padangsche bovenlanden” vermeld, van mij afkomstig. Zie de groote Kaart 
van Nederland’s Oost-Indië, door den Baron von Derfelden van Hinderstein, 1841, n°. 5. 
De in onze tafel opgegevene hoogten berusten deels op schriftelijke mededeelingen van D r . Horsfïeld, 
bepaaldelijk wat de oostelijke bergen van Java betreft, anderdeels op eigene barometer-waarnemingen 
en op die van Professor Reinwardt, Horner en anderen. 
GEZIGTEN YAN EENIGE EILANDEN EN KUSTSTREKEN IN DE STRAAT SUNDA. 
PI. LXXXIV en LXXXV. 
De boven alle beschrijving schilderachtige eilanden en Javasche kusten in de Straat Sunda, zijn 
reeds in honderd-en-een reisverhaal zoo uitvoerig geschetst geworden, dat wij alle verdere uitwijding 
desaangaande, hier gevoegelijk achterwege kunnen laten. — Ook omtrent de hoogte der voornaamste 
bergtoppen van die, in onze dubbele plaat afgebeelde eilanden en kuststreken, vindt men, zoowel in 
de reeds aangehaalde verhandeling van den Baron Melvill van Carnbee, als in eene andere, een paar 
jaren vroeger door hem bewerkte en in de Verhandelingen en Berigten betrekkelijk het Zee¬ 
wezen en de Zeevaartkunde, door J hr . G. A. Tindal en J. Swart, 1843, IV, l ste st., p. 16, te 
vinden, de noodige aanwijzingen, op trigonometrische metingen berustende, waarvan intusschen de 
uitkomsten eenigzins van elkander afwijken, naar gelang de omstandigheden voor de waarnemingen 
min of meer gunstig waren. Zoo werd de hoogte van de zoogenaamde Piek van Krakatau verschillend 
bepaald op 822, 835, 845 en 854 meters; de Piek van het eiland Besie, op 859 en 888 meters; het 
hoogste punt van het eiland Saboekoe op 426, 441 en 449 meters, en de Goenong Radjabasa op 
Sumatra, nabij den Z. O. hoek, op 1341 en 1405 meters. 
DE GOENONG MERAPI, IN AG UI, OP SUMATRA. 
PI. LXXXVI. 
Tusschen de wijde en vruchtbare hoogdalen Tanah-datar en Agam verheft zich, vrij en rondom door 
bebouwde en bewoonde streken van de overige bergen en bergschakels afgezonderd, de onophoudelijk 
Land- en Volkenkunde. 117 
