RHAGYMADRODD. 
I 
vu 
annhraethol a ddylifant oddiwrth y gẃaelaf, a diystyraf ar olwg, o lysiau 
y maes, sef Glaswellt; canys oddiwrth yr amryw rywogaethau o’r rliai hyn 
y tardda y rhanau mwyaf pwysfawr o’n bwyd a’n dillad;—Bara,—Cigfwyd, 
— Cwrw,— Llaeth,—Ymenyn,— Caws,— Lledr,— Gwlan,—heblaw gwasa- 
naeth yr amryw anifeiliaid, gan lafurio ein tiroedd, arweddu dyn, a 
chludo ei dda a’i eiddo yn ebrwydd, ac yn ddiogel o le i le! 
I ddiweddu, gan fod y Creawdwr Mawr, yn ol anfeidroldeb ei allu, 
gwedi creu’r holt amrywiaethaii aneirif o flagyr ér mwyn dyn, a chan 
nad oes ar y ddaear berchen bywyd cynnysgaeddol o’r ddawn ardderchog 
o reswm, ac yn ddilynol, a gallu ganddo i’w hystyried, a myfyrio arnynt, 
heblaw dyn, diau fod yn ddyledys arno eu sylwi a’u manwl chwilio, fel 
na ddiystyrer un rhan o’r greadigaeth, ac na chollo’r Lluniwr doeth, 
haelionus a da, y parch a’r anrhydedd sydd ddyledus iddo. 
Geill y myfyrdodau hyn fod ym mhellach yn fuddiol, gan ddwyn ar 
gof i ni ein diwedd, a’n rhybyddio i barottoi erbyn y diben pwysfawr 
hwnnw. “ Pob cnawd sydd wellt (medd y prophwyd Esay 40. 6,) a’i 
holl odidawgrwydd fel blodeuyn y maes, gwywa’r gwelltyn, syrth y 
blodeuyn.” 
“ Un naws a dail einioes dyn.” 
Gr. Owain. 
Eithr, os dwys fyfyriwn ym mhellach ar y testyn, e fydd yn ddyddanwch 
i ni feddwl na fyddwn ni farw yn hollol, eithr fel y diflana glesni, a 
harddwch llysieuyn yn y gauaf, ac a adfywiogant eilchwaith yn y gwanwyn, 
felly mae elfydd bywyd yn aros mewn dyn, er i bob arwydd ac ymddan- 
gosiad o hono ddiflanu. A fedr y doethaf o ddynion ddywedyd, pa fodd 
y mae gwres ffrwythlawn yr haul yn ailfywiogi y sylwedd hwnnw a lygrwyd 
