QUI LATIN'A CARMINA SCKIPSERUNT. 
i65 
« ............. sed me super extima mundi 
» Ætheraque et nodis aptos cœlestibus orbes 
» Ignea jam tollit regio omnipotentis olyinpi, 
» Quæ nunquam rapidi torquetur turbine cceli, 
» Sed stabilis constansque gravi compage tenetur, 
» Ex ære et solido factis adamante catenis, 
a Immotusque vagos orbis complectitur orbes. 
» Non illam sive Arabio de gurgite vultum 
» Extulerit Phœbus, seu præcipitavit in undas, 
» Irradiât. Deus ipse æternæ lucis amiclu 
» Æternum sua templa rigat candore recenti; 
» Æternoque fovens aurai simplieis igné 
» Illustres animas oblitaque corda dolorum 
a Perfundit liquido flammatus lumine torrens. » 
Neque vero reliqua Dousæ carmina minus commendari 
merentur. Sunt ea Sylvæ, Elegiaca, Odæ, Jambi, Epigram- 
mata, alia, uno volumine collecta et édita a Gui. Rabo 
A°. 1704. In his multa sunt quæ puer scripsit, supra ætatem 
istam docta et elegantia. Teneri affectus plena est Elegia ad 
Heurnium medicum, pro restituta matris valetudine, pag. 6g. 
« O cni Pæonias artes usumque medendi 
» Cœidos induisit aurea progenies : 
v Per quem decrescunt reditus Acherontis avari, 
» Et queritur minui jam sua lucra Charon. » 
Laudent, inquit, Græci Hippocratem et Galenum, 
« Quis tamen existis, uno medicamine plures, 
» Quam vitam unius asseruit hominis? 
» At laus hæc Heurni estlua propria, corpore in uno 
» Servato totam restituisse domum. » 
Ut Tibullus IV, El. 4 , vs. 21. 
« Phoebe, fave, laus magna tibi tribuetur in uno 
» Corpore servato, restituisse duos. » 
