VIT A BELGARUM 
J 7 2 
ApparetBlyenburchium hanc Odam formasse ad HoratiilV, 3 . 
Sed summo, utarbitror, judicio et mira facilitate. Postrema 
Horatii sunt. 
« Totum muneris hoc tui est 
» Quod monstror digito prsetereuntium 
» Roman* fidicen Lyræ : 
» Quod spiro et placeo (siplaceo) tuum est.» 
Unicum, quod mihi in Oda Blyenburchiana displicet, est 
Plutona curvabit, pro exorabit, placabit. Scio Horat. III, 
Odar. io, 16, idem yerbum usurpasse. Neque tamen ut mihi 
videtur, simpliciter pro exorare. Ambiguë dixit Lycen non 
curvari, quo sensu Martialis et alii fréquentant incurvare. 
Miror adeo hoc Baxterum efïugisse, qui toties dilogias quærat 
ubi non sunt. In parentalibus Blyenburchii, sensus pii doloris 
ob amissum patrem yiget acerrimus. Ut ilia ad Ariadnam 
sororem, pag. 59g. 
« Ariadna , quid mali inseiens rides tui? 
» Matremque blandis obstrepis cachinnulis? 
» Procaxne ludis in paterno funere? » sqq. 
Et ad Justum Lipsium, pag. 602 , 
0 Quo raperis pater! heu nostri quo cura recessit! 
» Ah! pater, ah! rirtutum omnium acerba cinis ! 
» Ut nos in tanto patriæ discrimine linquas 
» Ducentes nullo tempora consilio. 
» Sic ubi fida parens volucri intercepta sagitta est, 
» Implumes nido demoriuntur aves. » 
In his elegiis totum se dédit genio Catulliano, quem subinde 
féliciter refert, ut in exemplis supra laudatis. Adde, pag. 609, 
« Etsi perpetuo deducens pectora planctu , 
» Immersusqtie meis funditus in lacrymis, 
