VITA BELGARUM 
174 
tullo etiam antiquiores hîc illic esset secutus, locum illi in 
principibus deberi existimarem. Age vero, artem poëtæ pau- 
cis exemplis cognoscamus, pag. 636 , 
« Non teraere est oculus mihi quod salit omine fauslo, 
» Àdmonitorque lui linnit in aure sonus. » 
Oraen prius petiit ex Theocr. Eidyll. III, 37. 
ce ÀXkiTOLi 07/OaAo.oç Ij.eu ô àsi'.oç. ccp« 7 i^GÜ 
Àurav ; 
Hoc est interprète Grotio. 
« En mihi nunc oculus dexter salit. An precor illam 
» Adspiciam? » 
Postenus ex omine gentis suce et antiquorum adjecit. 
Imitatus est auctorem epigrammatis in Anthol. Lat. Burmann., 
tom I, pag. 63 q. 
« Agnovi, veræ venit mihi xocis imago, 
» Blandior arguta tinnit in aure sonus. » 
Græci inprimis hoc omen captabant, iisque aures tinniebant, 
si absentium honorifica mentio fieret. Lucian. Dial. Meretr. IX. 
tIttou, ù tlapgsvtûv , Ta coTa ùpùv ; oui ^yap êgegVTITO ri jcejtTVip.svn. 
Conf. Burmann. Anthol. 1 . 1 . 
Cæterum Adrianus erat frater patruelis Damasi Blyenburgii, 
qui edidit Centonem Ethicum, ex variis poëtis recentioribus 
contextum, A 0 . 1699, Lugd. Bat.; annoque sequenti iterum 
Dordraci. Præterea ex iisdem poëtis Carmina, amori potis- 
simurn dicata, elegit, edit. Dordr. A°. 1600, cui libro nomen 
fecit Yenerum Blyenburgicarum. Damasi ipsius unicum modo 
