QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. i 7 5 
Carmenlegi.Nescio igitur undePaquot.,tom. XI, Mëm. pag. 84, 
cognoverit, eum præcipue in poësi latina fuisse versatum. 
Idem Paquot., tom. XI, pag. 85 , de Adriano scribens, dicit 
poëmata illius magni solere æstimari, eaque aptum huic rei 
auctoris ingenium ostendere. Prodierunt ea,ut jam dixi, Lugd. 
Bat., A°. i588 , et constant Parentalibus, Odis, Elegiis, et 
Adoptivorum libro uno. Pag. 129 , est Carmen Damasi ad 
cognatum Adrianum , in quo patruum mortuum déplorât. 
« Proh! dolor æternum! quæ nunc spes altéra restât, 
» Quum pereant vere vivere quos cupiam. 
» Hic meus Euryalus fuerat, Servilius ille ; 
» Ille mihi Pythias; hic et Ephestiones : 
» Justus uterque, pii pariter, conjuncta duorum 
» Consilia. Ah! Consi consiliis paria. » 
De Adriano, fuit ille, ut dicimus, excellens poëta. Yellem 
in verborum delectu fuisset non adeo negligens. Nam induviœ, 
eccere, gehennœ, dolores, decumare, puritati elegiænon con- 
veniunt. 
MORUS (PHILIPPUS), 
ULTRAJECTINUS. 
N. 
ru. 1578 
Mori unicum Carmen ad Janum Dousam , Delitiis suis 
inclusit Grut., tom. III, Del. pag. 664 — 665, idque Hen- 
decasyllabum, unde non malam spem de reliqua ejus facul- 
tate concipio. 
« Dousa delicium cowesque Phœbi; 
» Dousa delicium, decusque nostrum , 
» Priscarum decus eloeutionum, 
» Novarum decus elegantiarum, 
