VITA BELGARUM 
N. i53a , 
m. i6o3. 
I 82 
« Hic lilïi sæva patent furibundi militis ora, 
» Qui sub Liligero proelia Rege facit. 
» Ac perssepe loco numerandi debitoræris, 
» Quando suos luxu dilapidavit opes , 
» Àut proprios vana socios spe ludit, atroxve 
» Infert hospitibus verbera dura suis. » 
Paquotus in voce Liliger duos errores observât, primum 
non esse Latinam, deinde secundam produci, contractam 
scilicet ex Liliiger, ut Tibicen ex tibiicen. — Laudo quidem 
religionem Julii Cassaris, qui apud A. Gell. N. Att. I. 10 mo- 
net tamquam scopulum, sic inauditum atque insolens verbum 
esse fugiendum. Sed licet, credo, recentiori, poëtse imprimis, 
in re nova novam vocem fingere , modo ne repugnet ingenio 
linguæ. Romani ignorabant regern, qni tamquam insigne, 
gerebat lilium. Lectu digna est de jure novandi in hoc 
genere epistola Heumanni, quam inscripsit ôvogaToirafav addito 
Dialogo Quinctiliani de causis corruptæ Eloquentiæ, Gôtt. 
A°. 1719. De quantitate etiam non assentior Paquoto. Non 
enim opus est ut Liliger contrahatur ex Liliiger. Nomiria 
quippe in ius et iiwz apud anticjuos, etiam tempore Augusti, 
formabant in genitivo i. Y. Bentlej. ad Terent. And. Il, 1, 19. 
LAMPSONIUS (DOMINICUS), 
BRUGENSIS. 
Hune Sweertius scribit amœni ingenii et industrie causa 
valde placuisse Cardinali Reginaldo Polo , et tribus ex ordine 
fuisse a secretis consiliis. Composuit et non alia nulla Carmina 
et typum vitæ humanæ, editum a Bonav. Yulcanio in Carminé, 
