QUI LATIN A. CARMINA SCRIPSERUNT. 
] 87 
In patriam magna omnium exspectatione redux, gravissima 
munera gessit. In obsidione Leidensi A°. i 5 y 3 , præfuit ur- 
bano præsidio, et Academiæ brevi post in eadem urbe cons- 
titutæ, curam novem et viginti annos gessit. Multas pro pa- 
tria sua Iegationes obiit, fuit aggerum curandorum præfectus, 
custos tabularum publicarum, nobili equitum ordini , et 
supreino judicum Hollandorum concilio adscriptus. Sed tan- 
tos ille honores magis ipse ornavit, quarn splendorem ab iis 
accepit. Nemo enim Dousæ nec doctrinæ varietate, nec animi 
magnitudine , nec fîde aut in patriam amore prseferendus 
est. His ille artibus facultatem poëticam adjunxit, in eaque 
liberam excelsæ mentis oblectationem habuit. Varia exstant 
ab illo édita Carmina, quibus otium fallebat, quod illi ab 
infinitis negotiis contingeret. Inest Carminibus liber quidam 
spiritus, mos scribendi antiquior, Catullianus fere , simpli- 
citas Hollanda, quse olim cG/.a o-Oxa, cxaœviv cvÂyw appellabat, tam 
candida denique et eflîcax sensuum affectuumque explican- 
dorum ratio, ut omnis Dousa in his spiret ac yigeat. Hic 
fere recti animi effigiem nobis in Carminibus tanquam in 
tabula proposuit. Quanto patriæ suæ flagraverit amore, cujus 
gloriam ingenio et do'ctrina, salutem virtute et armis tue- 
batur, in obsidione Leidensi apparuit; qualis autem fuerit 
pater, ex binis Funebrium libellis appareat, quibus Mânes 
Jani filii est prosecutus. Ipsum elegiæ primæ initium, quam 
flebile est et ab intimo doloris sensu productum! 
« Quisquis adest, faveat; dum te carissime rerum, 
» Funereis célébrât nostra Tlialia modis : 
» Ut qui lethifero tactus mucrone, supremum 
« Carmen olor linguâ déficiente canit. 
» Non quod in hanc lucem patriis te posse querelis 
« Restitui sit spes ulla relicta mihij 
2 /|. 
