OUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 
» Sed monita liæc surdo dicta ftiere viro. 
» Die quod te tantum potuit dilccte tenere, 
» Esset ut usque noyas nectere dulce moras? 
» Non hic sunt silvæ, non hic loca grata Camoenis, 
» Nec rigui fontes, nec cerealis ager. 
» Sed Boreæ assiduis litus turhatur arenis, 
» Altaque crescenti se movet unda mari. 
» Subducuntque diem, ex oculis exorsa repente 
» Nubila, quæ solis non jubar esse sinunt. » 
Versus sunt pulcherrimi, sed veritatem de sterilitate agri 
Zelandici nunc non præsto. Adeo ista tellus etiam mutata est 
plorat. Quam naturalis et tenera simplicitas hæc commen- 
dat! pag. 848. 
« In pullis si forte aliquis milii vestibus bospes 
i> Obvius it, cujus pallor in ore sedet, 
» Me movet, et veteres iterum irritare querelas 
» Incipit, et luctus ingeminarc meos. 
» Sive aliquis forma egregius florente juventa, 
» Decidit ex oculis tune quoque gutta meis. 
» Semper enim fratris faciès occurrit in illo, 
» Oraque quæ frustra cara fuere mihi. » 
BURCHIUS (ADRIANUS VAN DER), 
ULTRAJECTINUS. 
Hune Sweertius Ultrajecti natum fuisse dicit, sed a Sandero 
Patricius Brugensis appellatur. Itaque Burmann. in Trajecto 
erudito, pag. 43 , non affirmât Burchium fuisse Ultrajectinum, 
sed Ultrajectinis merito posse adscribi, ob gestos in ea urbe 
honores magnamque vitæ partem transactam. Fuit aliquam- 
