VITA BELGARUM 
19G 
diu Curiæ Ultrajectinæ Graphiarius, sed Leicestrianæ fac- 
tionis adjutores, causam religionis interserentes, effecerunt 
ut illi et urbe et toto Belgio interdiceretur. Leicestrio autem 
in Angliarn profecto, Burchius et alii ab exsilio revocati 
sunt. —Deuxn et religionem eximie amavit, in quo amore 
calamitatibus non pai’um confîrmatus esse videtur. Carmina 
illius certe sunt argumenti plerumque sacri, in quibus emi- 
nent Piorum Hexasticliôn, Centuriœ Quatuor, quæ et lacry- 
mas et gaudia continent, et centuria singularis, præpara- 
toria precum cam preeibus aliquot Antv. i 6 o 3 . Et quæ 
A°. 1 5 go jam ediderat Centuriœ très sententiarum et exem- 
plorum quæ sunt decastichœ. Sweertio placuit Burchium 
appellare poëtam non infelicem, et Janus Dousa, major, 
ei gratulatus de nova Carminum editione, ita canit : 
» At vos Burcliiades, vatum solatia, Musæ, 
» Rite pias doctse cantu animare fides. » 
Sed Sweertius judicio aurium et animi carebat in dignos- 
cendis poëtis. Dousa Burchium in omni ista gratulatione, et 
alibi etiam, magis a pietate laudavit, quam a facultate poë- 
tica. Nec Torrentius, cujus binas ad Burchium Ëpistolas 
dédit Ant. Matth. Ep. 128 , 129 , quidquam scripsit , 
quod ad præstantiæ gloriam pertineret. Gratulationi Dou- 
sianæ illud etiam accedit, quod ex talibus Carminibus raro 
verum gratulantis judicium conficere possis. Quid enim ? 
Amicum habes poëtam ? Is ingenii fœtus, maturos nec 
ne, publicæ luci exponit. Rogat te, seu blandis preeibus 
cogit , ut librum suum aliquo Carminé ornes. Quid 
dices ? Amicum tuum poëtam esse mediocrem vel etiam 
malum? At hic, ut affines poëtæ, nunquam de præstantia 
sua dubitàvit. ïtaque dicendum aliquid, quo te sine damno 
