QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 
*97 
tuo expédias. Felicem vero te et divinum, si nec amicurn 
offendas, nec veritatem. Nam tertium illud yix reperitur. 
Burchius fuit homo insignis nobilitate, doctrina et virtute, 
sed poëta malus. Satis habuit, si sententiam aliquam ex 
sacris plerumque litteris petitam, hexasticho vel decasticho 
suo includeret, securus cæteroquin elegantiæ, et suavitatis 
poëticæ, fere ut Plutarchus de Yatibus Delphicis narrat. Hi 
enim juxta oraculum sedentes, consulentium voces excipie- 
bant, easque subito versibus et numéris, tamquam vasibus, 
includebant. Exempli causa sit Hexastichon XLIY, pag. 18, 
quod non est ex pessimis. 
« Natalis Christi nulli non profuit hora, 
» Quippe salutaris cuilibet ilia fuit. 
» Exultare vides sanctum, quia palma propinquat, 
» Gaudet peccator, quod prope sit venia. 
» Lætatur quoque gentilis, quia vita perennis 
» Jam nata est, nec vint spicula mortis habent. » 
In sententiis, in Carmina decasticha coâctis, hoc ex Augus- 
tino narrat, p. x 65 . ce Vis magna est exemplorum, nec tam 
» yehementer humanas mentes ratio naturaque flectunt quam 
» prisca exempla, et scitu digna et memoratu. Sic legere 
» est Augustinum yitæ probioris esse iter ingressum, cum 
t> quemdam Politianum Antonii dotes ac yirtutes memoran- 
3) tem et verbis laudantem extollentemque disertis, audisset. » 
Hæc continuato verborum ordine scripsi, in quibus pauci, 
non moniti, Carmen heroïeum latere reperient. 
