QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. a0 3 
binis prioribus nos loca quædam cum Bochio comparabimus. 
Nobilissimus est Hymnus Hebraicus XLII. Hujus initium ita 
dédit Buchananus Carm. pag. 70. 
« Non cervus fluvios sic avet algidos 
» (Cervus turba canum quem premit) ut tuî 
» Cor desiderio carpitur anxio, 
» Rerum conditor optime. 
b Hue me raptat amor dulcis et impotens 
» Ardor ferre moras. O niveum diem 
» Qui templo reducem me statuet tuo! 
» O lucis jubar aureum! » 
Jonston. pag. 4o. 
« Cervus ut in medio celsis demontibus «estu 
» Actus in algentes fertur anhelus aquas : 
b Sic mea vitali satiari Numinis unda 
» Mens avet et domini languet amore sui. 
b Gaudet et optât amans vilæ se jungere fonti. 
» His mihi delitiis quæ dabit hora frui? » 
Bochius, pag. 78. 
« Qualis cerva, fugam celerans quam turba fatigat 
» Venantum, gelidas quærit mugitibus undasj 
b Talis ego, O genitor! spiramine cordis anhelo, 
x Ad te confugio inclamans, animoque salubres 
» Fortis aquas Domini sitiens de fonte perenm. 
» Quando erit ille dies , quando illucescet, eundi 
» Ad te cum solito dabitur de more facultas, 
» Cernendique tuos veneranti lumine vultus? » 
Buchananus jam métro vincit. Lyricum enim Hebræorum 
Uarminum ingenio aptissimum est. Potes altius insurgere, 
V £ r ^ e î" ®S uras novare, et féliciter audax esse : quæ omnia 
a egiaco et Heroico sunt aliéna. Porro Buchananus habet 
omma pura et gravia. Alia Arturi est ratio, qui, ut monet 
‘ 26. 
