,ao 5 
QUI LATINA CARMIN A SCRIPSERUNT. 
Jonston, pag. 85 . 
" Tu, Deus, Isacidum ditasti messibus arva, 
» Te Duce Niliaci liquimus arva soli. 
» Agminis electi tua quondam gratia nsevos 
Texit, et æquoreis crimina mersit aquis. 
« Qua prius ardebas, tandem deferbuit ira, 
» Et minus antiquæ jam feritatis habes. » 
Longe pulcherrima in primo hymno est arboris læte 
vit entis comparatio, cum homine virtutis amante. Videamus 
quomodo poëtæ nostri eam fecerint Latinam. 
Bochius pag. 5 . « Qualis Idumseum juxta radicibus amnem 
» Irriguis fœcunda viret, maturaque palma 
“ Fundit hero calathis aulumni munera plenis, 
” Nec spoliata comis maturum perdit honorent 
» Décidais; tali se conditione piorum 
» Prosperitas hominum sociam conatibus addit. 
Buchan. pag. ig. » Ule velut riguæ quæ margine consita ripæ est 
” Arbor, erit : quam non violento Sirius sestu 
» Exurit, non torret hyems; sed prodiga læto 
» Proventu beat agricolam : nec flore caduco 
» Arridens, blanda dominum spe lactat inanem. 
Jonslon. pag. i. » Arboris in morem surget, felicibus auris 
» Quæ viret ad ripam lene fluentis aquæ, 
» Cui tempestivis eurvantur brachia pomis, 
» Nullaque vernantes decutit aura comas. 
» Illius adspirans votis clementia coèli 
» Omnia propitio sidere.cœpia reget. » 
Satis exemplorum dedi, unde mihi conficere posse videor, 
Buchanano primas, Bochio et Jonstono secundas deberi, 
quas tamen Boehius jure tuetur æque atque Jonstonius. 
Bochium cum Sweertio excellentem poëtam equidem non 
dixerim. Est enim excellens magnum quidpiam, et minime 
vulgare. Libens tamen assentior Burmann. ad Lotich. pag. 65 û. 
