2o8 vitâ belgarue 
autem rei signa etiam apparent in his Delitus, quod jam 
notavit Gulielm. Grotius in Præf. Carm. Hugonis Grotn. 
« Nec leviter, inquit, metuebam, ne alu, m quorum manus 
» aliqua horum venissent, ea vel mutila, vel minus cor- 
» recta in publicum darent : præsertim cum exemplum exstaret 
» ab iis , qui nuper in Germania Belgicos poëtas m unum 
» fascem conjecerunt. Quorum quidem ego consdxum magis 
3, probo quam eventum. Tria enim aut quatuor tantum fra- 
» tris Carmina, nec ea quidem satis emendata, pubhcarunt, 
» nec judicio lecta, sed quæ sors obtulerat. » Quod si îgitur, 
ut hinc etiam credimus, bona fide et cum aliis, et cum Har- 
duino egit, Harduinum ego ne mediocrem quidem poëtam 
dixerim. Testimonio sit hoc ad Maximilianum de Vriendt, 
quem quum satis laudasset propter genium, veneres et 
venam nectare stillantem, addit . 
« Fallor ? an hoc ipsum sic Armai, et innuit esse 
»» Hoc anagramma tuinominis omenhabens? 
» Omen liabens anagramma, animam rex Delius indit, 
». O tibi non olim nomen inane datum! » 
n. x 5 7 4 , RUBENIUS (PHÏLIPPUS), 
COLONIENSIS. 
Frater erat Pétri Pauli Rubenii , pictorum clarissimi. 
Quatuor annos in domo et contubernio Justi Lipsii egit, 
cui moribus, studio,. et doctrina yalde placuit. Quanta illius 
fama esset, hinc apparet, quod, cum Magnus Etruriæ Dux 
eum Pisas ad literarum professionem evocaret, S. P. Q. Ant- 
yerpiensis Rubenium sibi yindicayerint, quibus eigo cum 
