QUI L ATIN A CARMINA SCRIPSERUNT. 
PANTINUS (PETRUS), n. isse, 
TILETANUS FLANDER. l6 "' 
Pantinus litterarum tirocinio Gandavi deposito, Galliam 
et Hispaniam visit, Poletique in Aeademia docuit. Insigni 
deinde munere in rebus sacris functus, Alberto et Isabellæ 
principibus gratus vixit. Scripsit Hymnos sacros, et varii 
generis Carmina. Extremo vitse tempore et cœcus et dives 
fuisse videtur, quod ex Epigrammate Vrientii apparet, in 
quo Pantinum, diyitiis exceptis, cum Homero comparât. 
Yrientius in ea comparatione nimius est; sed Pantinus fuit 
bonus poëta. Hoc ego vel ex binis paginis colligo, quibus 
Gruterus delitias suas auxit, tom. III, pag. 796 — 797. In 
obitum Lipsii débiliter canit pag. 796. 
« Quisque dehinc venies Grudiam novus liospes in urbem 
» (Cura pia est) Lipsi da tumulo inferias ; 
» Et castas superadde preces, meritumque dolorem : 
» Causa tibi nunquam justior ulla fuit. 
» Qua sit iter quæris? tæda præeunte rogali, 
» Ad magni ducent tristia busta viri 
» Piérides mœstæ, mœsta cum Pallade. Divas 
» Très, quibus in doctos par atnor atque fides, 
» Fœdatas cernes liventia peetora palmis, 
» Sidéra flebilibus surda ferire sonis. 
» Crudelesque vocare Deos,sua damna voeare, 
» Hoc moriente, una non potuisse mori. » 
Paquot. tom. XVII, Mém. pag. 216, dédit initium Odæ 
Pantini ad Nicol. Oudartum. 
Nil est suavi quod charitum jugo 
Commissa stringat peetora fortius 
2 7 - 
