VITA EELGARUM 
2 I 4 
nomine ornatus, in patriam rediit, ac primum scholæ Bols- 
vardiensi, deinde Leovardiensi præfectus (Leidensi dicit 
Saxius Onom. vol. III, pag. 529, nescio qua auctoritate ), 
munus illud præclarissime gessit, et infra fortunam suam 
vivere potuit, quamquam nec animi dotes, nec hominum 
favor deerant, quominus majora concupisceret et conseque- 
reiur. Suffridus Petrus in scriptor. Fris. pag. 279 sqq., 
vita Fungeri perscripta, monuit eum edidisse in genere 
poëtico Epigrammata, sacra Carmina, in quibus Messiados 
quatuor libros et hymnum in laudem Triditatis. Gruterus 
tom. II, Del. pag. 4^8 — 44 ° 1 cum lectoribus suis commu¬ 
nicant Fungeri disticha et breviora Carmina moralia. Quod 
si ea in usum juventutis conscripsit, ut videntur esse con- 
scripta, imprimis commendari debent a Latina puritate et 
perspicuitate, quas ego virtutes in omnibus fere desidero. 
De nonnullis videamus, pag. 429. 
<• Præstat liabere virum, cui desit copia nurami, 
» Quam fulvos nummos déficiente viro. » 
Melius et idem Themistoclis dictum apud Val. Maximum VII, 
pag. 602. « Unicæ filiæ pater Themistoclem consulebat, 
» utrum eam pauperi , sed ornato, aut locupleti parum 
» probato collocaret : cui is » Malo, inquit, virum pecunia, 
» quam pecuniam viro indigentem. » 
Bonum est illud pag. 43 o. 
« Principio obstandum : sero convellitur arbos 
» Quæ stat in immensum viribus aucta suis. » 
Sed si Ovidius sua répétât, Fungero nihil remanet : pag. 432 
Illud Horatii 
« Vilius argentum est auro, virtutibus aurura. » 
Ita imitatur : 
