QUI EATINA CARMIN A SCRIPSERUNT. 
ij'j 
humanisque doctrinam æstimarent. In eadem existimatione 
vixit, nunc in Hollandia,. nunc in Galiia moratus, donec 
errorum pertæsus, reruin suarum sedem Leidæ fixit, ubi 
omnium bonorum suffragiis et applausu creatus est Professor 
eloquentiæ. Explicavit etiam aliquamdiu Cornelium Tacitum 
et publica auctoritate Annales rerum Belgicarum conscripsit. 
Quod si aliorum judicium ex meo mihi metiri liceat, pauci 
Baudium vel ex effigie æri incisa non amabant, atque irascor 
interdum auctori Carminis subscripti : 
« Yane pictor ære credis posse reddi Baudium. 
» Baudium referre nemo quiverit quam Baudius. » 
Quid enim? Baudius se,hoc est, animumsuum,non vultu 
minus quam scriptis refert. Divine, ut omnia, Grotius : 
« Quem Iegis et laudas, si vis novisse poëtam, 
» Versibus et vita Baudius unus erat. 
» Vidimus hune ipsum qualem tibi Carmin a monstrant, 
» Ingenium domini læta papyrus habet. 
» Talis erat, seu cum fluitarent prospéra , seu cum 
» Immeritum premeret sævior aura caput. 
t> Liber et intrepidus , nec qui concederet unquam 
» Fortuna magnis regibus esse minor. 
» Nulli sponte nocens, et amabilis hostibus ipsis, 
» In quo, si nosses, perderet ira locum : 
» Infensus sceleri , sed non ut lege severa 
» Viveret, antiquæ simplicitatis amans. 
» Melle madens, et quo non incorruptius aller 
» Miscuit innumeris séria mille jocis. 
» Et si cuncta simul permittis dicere, vales 
» Teïüs arguto mistus Aristophani. » 
Qua quidem imagine nihil pulchrius aut verius excogitari 
possit. Præterea Baudius, morti, ut putabat vicinus ? se ipse 
depinxit in alloquio illo ad amicos Jamb. I, pag. 47 r re P et ^ to 
28 
