220 
VIT A BELGARüM 
ipse intelligens, ad emendationem confugit, ne que dubitabat 
quin Baudius ipse ita scripserit : 
« Vir mentis acer, resque inenodabiles 
» Evolvere ore promptus, et, si quispiam , 
M Subtilitatis dote clarus audiit. » 
Sed Baudius imitatus est Virg. IX AEu: 5 s 8 : « Et mecum 
» -(Musse) ingentes oras evolvite belli. » Ubi vide comment. 
Ut si quispiam, pro ut qui, si quispiam; Græcis eadem est 
ratio iu à; d rk. Et omnes quas vidi editiones in ea lectione 
conspirant. Quas vero laudes Baudxo in Jambicis tribuimus 
in iis assentientem babeo Morhof. Polyh. tom. I, pag. iooo. 
« Sed in reliquo, inquit, Carminum genere Baudius déficit.» 
Baudium in reliquo Garminum genere non ita excellere 
non nego : sed deficere, si Morhofium recte intelligo, illud 
nego. Trochaica sunt Latina, pura, et grayia, ut hæc in 
obitum Theodori Bezæ pag. 270. 
« Nulla cernis heic superbo structa luxu marmora, 
» Pyramis nec æqua cœlo servat ingentem virum, 
» Cujus exili sepulchro conditum corpus tegit 
» Terra mater, ilia sedes débita est mortalibus 
» Morte functis, terra terræ : » sqq. 
ïn Odis sequitur Horatium, passibus non sequis quidem 
'illis, quod nemini contigit, multos tarnen recentiores longo 
etiam post se interyallo relinquit. Lib. I, Od. VI, pag. 5 o 8 , 
vulgatam de mort-is necessitate et animi immortalitate sen- 
tentiam ita déclarât *. 
« Cunctis sors eadem funeris incubât 
a Quicunque ambrosio lumine vescimur, 
»Nec regum pueros præterit horridæ 
» Mortis dura nécessitas. 
