228 
VIT A BELGARUM 
SMETIUS (HENRICUS), 
ALOSTANUS. 
Smetius nobili genere natus, Lovanii Medicinæ incubuit , 
quam deinde in Academia Neostadiensi et Heidelbergensi, 
professor docuit, ubi edidit varia poemata. Illi debemus 
Prosodiam in qua syllabarum quantitatemexemplispoëtarum 
confirmatam statuit; librum sane utilissimum, iis inprimis, 
qui maxime culpant , merito laudatum a Wassenburgio 
Orat. Funebr. Scbraderi pag. s 5 . Gruterus Del. tom. IV, 
pag. 358 — 35 _ 9 , sex tantum disticha Smetii protulit ut 
« Si quibus auxilium rex forte potentior affert : 
» Pro libitu miseris imperitare solet. 
» Præelarum est teneris probitati assuescere ab annis, 
» Quoque recens maduit testa, diu hæret odor.» 
N. i 537, 
ra. x6x4 » 
CLERICUS (UBERTUS), 
INSULENSIS. 
Clericus fuit Sacerdos in D. Pétri, scripsitque sacrarn 
poësin, Elegias, Hymnos, Epitaphia et Psalmorum aliquot 
paraphrases, edit. A°. 1610. Ex isto fasciculo breviora Car- 
mina aliquot elegit Grut. tom. I, Del. pag. 971 — 979. In 
his quædam bona surit, ut pag. 972: 
« Quid Pyliam credis te posse videre senectam, 
» Cura mors sæva tuas excubat ante fores? 
N. 
m. iGi5. 
