VITA BELGARUM 
23 o 
AUDEIANTIUS (HUBERTUS), 
BRUGENSIS. 
Hic a Justo Lipsio formatus, eidem fuit ab Epistolis, 
et Canonicus Brugensis in D. Donatiani. Sweertius eum 
appellat poëtam, insigni ingenio et eruditione : sed hæc 
poëtam non perficiunt, nisi elegantia quædam et venustas 
accédant. Sunt inihi in manibus pauca Audeiantii Carmina, 
quæ accepta refero Grut. tom. I, Del. pag. 176, sqq. In 
bis eminet illud 
DE MORTE LIPSII. 
Et merito. Quis enimmentemcelaveritægram? 
Præruptis dicam cautibus esse satum, 
Qui potuit siccis oculis tua funera, Lipsi! 
Spectasse, ad gemitus quæ quoque bruta vocant. 
Lipsi, delitium Latiæ Grajæque Camœnæ, 
Lipsi, hominum pariter, delitium atque Deûm : 
Cujus ad affatus effusa est prima juventus, 
Cujus congressu limina trita senum » sqq. 
Exordium sane non contemnendum : sed nonnulla sunt 
coacta et antiquata, magis etiam in reliquis. Talia esse 
censeo ; Exter, segregus, symbola, sœcla, pro terris. Hanc 
ille scribendi rationem nimirum Lipsio debebat. Erat enim 
omnis fere discipulorum Lipsianorum chorus (pdoLi^ia^viç xal 
©i^apyaio;, quod de se scribit Andréas Hoyus, in syll. Epist. 
Burm. I, pag. 563 . Sed multi horum non attendebant ad 
vêtus illud. « Duos, si faciant idem, non facere idem. » Et 
ipse Lipsius in epistolis importunos sui imitatores non semel 
ridet. 
