a36 VIT A BELGARUM 
Malapertius in act. IV, filium Sedeciæ ita morientem 
producit, pag. 187. 
« Liber ad mânes tibi 
» Genitor præibo ; sed decus spreti feram 
» Mecum tyranni. Dixit et jugulo necem 
» Hausit sui securus, eductum cruor 
» Ferrum secutus vulnere ingenti fiait ; 
» Donec recepta morte procubuit solo, 
» Humique fesso lumine requirens patrem, 
» Vidit tyrannum : Vidit et moriens quoque 
» Vultus retorsit. » 
In libro primo de ventis, tempestatem descripsit, quæ 
festis Paschalibus A°. 1606, Belgio locisque yicinis ingentem 
stragem edidit. Ipsum Carmen multis yirtutibus est præ- 
clarum; hoc unum doleo, Malapertium non majorem decori 
rationem habuisse. Causam tempestatis iræ divinæ tribuit, 
quod nempe populus altero post primum festum die, ne- 
glecta religione sese omni ludorum et voluptatum generi 
dederit. Atque hæc adhuc sunt ferenda : sed gaudia et tumultus 
infimæ plebis babent semper aliquid plebejum, quod gra- 
yitati Carminis beroici non est consentaneum. Ad minutias 
igitur si descendas, in satyram incidas necesse est; et satyra 
heroico generi immixta, estcervix equina capiti humanosup- 
posita. Neque tamen plebeja ista carent ornatu et lepore, 
pag. 199. Interea, inquit Malapertius, dum Orator sacer manu 
pulpita quatit, rarus auditor oscitat et ad singula fere verba 
somno nutat, fæx populi in cauponis 
« Certatim pocula siccant 
» Ad numerum, -versaque alte cervice supini 
» Annua jam Paschæ Christique oblivia polant. 
» Addidit hinc aliis animos et eornua Bacchus; 
» Seu Bacchus, seu pingue Zythum : rnala jurgia fervent. 
