QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 289 
CORNELIUS GISILBERTUS PLEMPIUS, 
AMSTEEODAMENSIS. 
Plempius, sive serio sive joco, nomen gentis suæ duxit 
a lembis. Ita enim canit, p. 21, y. 7 : 
« Lembus in assiduo bene piscatoribus usu 
» Tune erat, a quo gens Plempia nomen habet. » 
Credo ilium fuisse antiquitatis Amsteliæ amantem et stu- 
diosum, sed in eo nec doctum, nec elegantem. Poëmatia 
illius continent Amsterodamum, Quisquilias seu Elegiarum 
librum I, Emblemata et Tabellas, édita Amstel. A°. 1617. 
In Carminé de Amsterodamo inquirit in urbis primordia 
et pollicetur, se, tabulas et monumenta æri remotioris nac- 
tum, rem inchoatam esse persecuturum, p. 33. 
« Publica scrutari modo si quoejue scrinia fas sit : 
» Credo5 in iis quædam non reticenda latent. » 
Alia intérim ab aliis cognoscet, p. 34. 
« Ipse etiam, justo quem dignor honore, senatus 
“ Multa patrum longa traditione tenet, 
» In medium exponenda; tenet quoque nomina rerum 
» Nempe vetustarum quid sibi casca yelint. 
» Simque ego qui versus faciam, non pauca docendus 
» Pollice quæ nequeo sugere ducla meo. » 
aget. 
Quæ si eum destituant, vel sic tamen rem suo periculo 
« Nam si membranæ veteres, si Curia desit, 
» Forsan abortivam te tamen ipsa dabo. 
