QUI LATINA CARMINA SCR1PSERUNT. 
243 
gantur. Igitur si dixero Lernutium ab ineunte adolescentia, 
Justo Lipsio in litterarum exercitatione fuisse comitem, non 
opus est ut declarem, quam ille yiam et rationem tenuerit. 
Hic etiam exemplo fuit, quam triste malum sit omne bel- 
lum, cujus furor tune temporis etiam ad capita hominum 
pertinebat, qui unice litteras, pacis opus, tractabant. Bru- 
gas enim Artesia, quo ad res curandas erat profectus, re- 
diens in itinere ab hoste captus, longum tempus duram 
servitutem pertulit, neque inde nisi grandi pecunia redimi 
potuit. Rem ipse narravit T. I, Syllog. Epist. ed. Burm. p.'16. 
Liberatus se in villam suburbanam abdidit, inque legendo 
ac scribendo consenuit. Exstant a Lernutio édita, Ocelli, 
Basia, Elegiæ, A°. 1579; Epigrammata, Eidyllia sacra, alia, 
quæ maximam partem, Eidylliis exceptis, repetiit Gruterus, 
Tom. III, Del. pag. n 4 — 2 q 5 » Burman. etiam servabat Pa¬ 
rodias Lernutii ineditas, manu Broukhusii descriptas. Yid- 
Burm. ad Lotich. IV, Eleg. III, pag. aSq. De Ocellis Ler¬ 
nutii quid dicam? Difficile est in istis lusibus magnam Car- 
minum seriem contexere nec sæpe dicere,. quod dictum 
sit prius. Janus Secundus argumentum de basiis decies et 
novies variavit. Lernutius suum de Ocellis ter et quadragies. 
Sed utriusque exemplo apparet dicti veritas. XwpU TO T’âtTüeLV 
îto/./.à xal to ym pia. Cæterum nihil est quod mihi in Lernutio dis- 
pliceat, præter affectatam quandam doctrinæ antiquitatem, 
qua ultra terminos aureæ ætatis usque provehi tendit. In 
Carm. XXXV vim oculis amicæ suæ insitam describit. 
<• Ad te si quando accessi, et tua lamina specto, 
» Lumina Phoebeis quse mihi pro facibus : 
» Ut qui monstrifîcæ Phorcynidos ora tuentur, 
» Frigidus adstricto pectore dirigeo. 
“ Nec mora : lux animum attonito rapit improba : et alter 
“ Sum Tliamyras, fieri dum volo Aristorides. 
