QUI LATINA CÀRMINA SCR1PSERUNT. 
245 
» Junxerit hoc quamvis leniter et leviter. 
» Sed non sic solet ilia, subit penelratque etiam ossa, 
» Atque animam ipsam ipsis eximit unguiculis. 
Lernutius hæc more Catulliano. Ruffinus suavius, etiam 
Græce lib. VII, Anthol. Lub. pag. 991. 
<c Éupw7rv 1 ? to (pA'/jixa, xai riv aypt, yp.ioçs ’ûJh , 
» , xàv tjjauij (xoijvov a^pt çoy.aToç. 
» ^Fauei oùx. ax.pot; Tôt; ysîXsaw , ak'X’ipuGCCGa. 
» To çojxa, tvjv ^ ovu^cov Iva^u. » 
In quo quæ nonnullis in il ovtfywv ut latine ex unguiculis 
difficultas videbatur, expedita est a Schneidero ad Anacr. 
pag. 299, sqq. In Elegiis ubîque sui similis est Lernutius, 
veteris Latinitatis et antiquæ Carminum rationis sectator, 
ut pag. 1,69. 
« Bruxellamque subis, sedem Regumque Ducumque, 
» Et merito Nemesin Rçgum itidem atque Ducum. 
» Testis Alïrrithio, testis Decumator Eous, 
» Et quotquot similes induit in laqueos. » 
Epigrammata plerumque non carent elegantia et acu- 
mine. Ulud in tumulum Petrarchæ, pag. 22 3 , imprudent! 
illi exeidit. 
« Dii tenuem tibi terram, et in ui'na perpetuum ver : 
» Ardoris nostri magne Poëtâ j aces. » 
Nam Pentamenter, quod nec fugit Burmannum, est Pro- 
pertii I, El. VII, vs. 24. Hexameter Juvenalis, Sat. VII, 207. 
« Dî majorum Umbris tenuem et sine pondéré terram, 
» Spirantesque crocos et in urna perpetuum ver. » 
Longe puleherrimum est de Manibus Secundi , 
