QUI LATIAA CARMINA SCRIPSERUNT. a55 
» Àccipe devincti facilis rude carmen amici, 
» Pignore quo totum se vovet ille tibi. 
» Non grates, non ulla tibi præconia dicam : 
» Ut quæsint meritis inferiora tuis, 
n Providus at cauto ceupictor texit amictu, 
» Quod nullo poterat dextra colore sequi; 
» Sic quas carminibus nequeo comprendere laudes, 
» Attonitus tacita relligione colam. » 
Fecit etiam Epigrammata nonnulla in Hugonem Grotium, 
delitias omnium doctrinæ et virtuti non inimicorum. In uno 
pag. 33 p eum comparavit cum Abrahamo, pâtre patriæ Ju- 
daicæ; et in hoc omine, vates non falsus, desinit, 
« Par quoque principium similis fortuna sequetur, 
» Nam populo legesliic dabit, ille dédit. » 
Equidem in fasciculo Carminum Rutgersianorum nihil 
desidero, nisi majorem eorum copiam. 
GULIELMUS PUPPIUS. N - 
m. 
Dicit alicubi Cicero, si ex literis temere in altum eon- 
jectis, Ennii aliquod Carmen fortuna oriri possit, potuisse 
aliquando, etiam hanc mundi pulchritudinem ex atomis Epx- 
cureis oriri. De Atomis nemo crédit, prseter Epicureos. Sed 
ex verbis et sententiis, ut sors tulit, patienti chartæ com- 
missis, librum posse conflari, docemur exemplo Baltesii et 
Idemæ, quorum alter nonnulla Apocalypseos Joannëæ ca- 
pita, alter leges Frisiacas ita explicaverunt, ut, non dico, 
sapientissimi, sed portenta atque prodigia fuerint, necesse 
sit, si se ipsi intellexerint. His tertium nunc addo Puppium, 
ministrum verbi divini Edamensem, ut se appellat. Hujus 
