2â8 
VIT A BELGARUM 
veritatem, nisi quis eum harum rerum plane rudem fuisse 
censeat. Exempla enim hæc adducens, suo se gladio jugulât. 
Ad Conterraneos Frisios. 
« Appellor Gauke, lingua vernacula : 
» Uti novit communis patria. 
» Quæsivi olim de industria 
» Cognomen, quo carebam antea. 
» Tandem occurrit syllaba MA, 
» A præsentibus Frisiis usurpata, 
» Hanc adjeci, superiorum licentia 
» Meo nomini, sine malitia. 
» Unde factum est postea, 
» Quod Germania et Italia 
» Nunc passim dicant Gaukema. 
» Cui, obsecro, fit injuria? 
» Nos ergo , mei conterranei, 
» Quotquot estis non inurbani 
» Popularem quoque vestrum condecorate, 
» Honestum ejus factum dilaudate, 
» Et eundem pariter amate. » 
Simile his ineptiis est Epitaphium, quod sibi ipse conscrip- 
sit. Hujus initium habe : 
« Quidquid crescit humi, vanescit imagine fumi : 
» Ut pelago navis, quæ volât instar avis. 
Et finem. » Ipse fui, prout es , nunc sum, quod tu quoque fies, 
» Adæ progenies, horrida congeries. » 
Alia Gaukemæ Carmina nonnulla indicat Paquot., Mem., 
tom. I, pag. 60. 
