2(54 
VITA BËLGARUM 
De Cantu Claudia:. 
Ml 
« Nil me Cycnæus stridor, nil garrula lurbet 
» Daulias, aut streperæ barbara fila lyræ , 
» Dum mea me Syren cantu pellace moratur, 
« Crispulaque arguto personal ore mele. 
» Dum fluit e roseis ode tornata labellis, 
» Oda cata, et tacito quam probet igné cato. » 
Conf. Paquot., tom. III, Mém. pag. 188. sqq. 
n. .567, SWEERTIUS (FRANCISCUS), 
ni. 162g. 
ANTVERPIENSIS. 
Sweertius, laudabili exemplo usus, quantum otii sibi a 
mercatura supererat, id omne tribuebat colendis litterarum 
studiis, quam diligentiam fecit testatam editis, cum aliorum, 
tum sui ipsius scriptis. Accepta illi referimus non pauca 
recentiorum poëmata. Pauca Sweertii ipsius dédit Gruterus, 
tom. IY, Del. pag. 368 — 872 ; quorum optimum est hoc 
Manibus filiolæ suæ dicatum. 
» Jam'matura Deo melioribus utere fads : 
» Desisd terris vivere, -vive Deo. 
» Ilia tui melior pars cœli transvolet orbes. 
» Quod reliquum, in terris molliter ossa cubent. 
» Commissum pignus mater cape terra : puellæ 
» Ne gravis esto, gravis non fuit ilia tibi. 
» Tu quoque, qui venies spectatum busta viator, 
» Paucula in exiguo marmore scripta legas. 
» Parvula non magno jacet bæc Francisca sepulcro. 
» Delitium matris, delitiumque palris. » 
;■! 
