270 
VIT A lîELGAIiUM 
morum Poëtârum vestigiis, quos prisca ætas tulit, insistât, 
quos, ex quo ipse admirari cœpisset, non parum se in his 
studiis profecisse. Sed hic quæritur, quinam sint optiini illi 
poëtæ? Nemo certe aut Glaudianum, aut Lucanum, aut Sta- 
tium in optimis esse censendos statuet ; et hos plerumque 
sequebatur Barlæus. Sed Grandiloqua ilia et aniraosa sublimi¬ 
tas multam prudentiam et eautionem postulat, nisi plane tumi- 
dus et ineptus velis fieri. Barlæo forte hoc datum erat, ut 
plurimoserrores vitaret, sed vulgus hominum hoc mihi semper 
in ore et animo habeat, quod de se Polyphemus apud Theocri- 
tUîïl. üo'X'Xax.tç co 7roW<pags , Ta gy) xoîkà. xaXà. nécpoiVToa. Nam si dili- 
gentius istam sublimitatem intuearis, magnam sub ilia sæpe 
reperies vanitatem, etmultum, ut ajunt, clamoris,parumlanæ. 
Ego Sealdim Nyendalii nec dentibus Theoninis, nec naso 
Rhinocerotis invadere cupio , et ipse in praefatione monet 
se arma ejusmodi non extimescere ; sed hoc a me veritatis 
amor exigit, ut profitear, Nyendalium sæpius supra nubes 
et astra yolare, et sanæ rationis oblivisci. Virgilius, AEneidem 
exorsus, rem breviter et concinne paucis versibus absolvit ; 
Nyendalius Sealdim, qui vix unum AEneidos librum æquat, 
numéro scilieet versuum, versibus totis novem et viginti. Non 
repetam quæ de promissis magni hiatus canit Horatius in arte 
Poëtiea, sed Hieronymi Vidæ monitum et omnino divinam 
iilius artem Poëticam ingenuæ juventuti commendabo. Hic 
lib. II, ita præcepit de exordiis. 
« Incipiens odium fugito,faeilesquelegentum 
» Nil tumidus, demulce animos, nen grandia tantum 
» Convenit aut minium cultum ostentantia fari. 
» Omnia sed nudis prope erit fas promere verbis. » 
Quid Nyendalius? Postquam multa de dolore Hispanorum 
ex virtute Hollanda concepto præmiserat, ita pergit, pag. i. 
