QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT, a 83 
HABBEQUIUS (MAXIMILIANÜS) 
BRUXELLENSIS. 
N. i58o, 
m. 1637 . 
Jesuita, et orator sacer, artes humaniores et Poëticam præ 
reliquis diligenter admodum coluit. Scripsit nonnulla Lyrica, 
aliorum operibus præfixa, ut Lyricis Sarbievii; piis deside- 
riis Hermanni Hugonis, vel etiam sigillatim édita. Yid. Pa- 
quot. ,Mém. Tom. XIV, pag. 204, sqq. Lusus in Gentilitias suce 
Sanctitatis apes legitur ante desideria Hugonis. 
« Urbane , terris optime maxime 
» Bene ominato nomme Pontifex , 
» Frustra répugnas ; quando coeli 
» Auspiciis agitatur urna. 
» Honor fugacem persequitur virum ; 
» Fugit sequacem. Si fugis, occupât 
» Ut umbra, venantesque ludit 
» Niliaca crocodilus alga. 
» Quisquis pudendæ miles adoreæ 
» Tinctam rubenti murice purpuram 
» Cretatus ambit, pestilente 
« Virus atrox bibit ille gemma. » 
Sarbievius lib. III, Od. 29, Habbequium valde laudat. Lo- 
cum dédit Paquoto, pag. 207.— 
CUNAEUS (PETRUS), 
FLISSINGANUS. 
N. 1 586, 
m. i638. 
Cunæus Academiæ Leidensi summo fuit ornamento , prop- 
ter insignem in rebus divinis humanisque doctrinam, et 
ingenuum sentiendi libertatem, qua in verba Pétri Plancii et 
ejusdem furfuris hominum jurare non poterat. In eloquentia 
36 . 
