QUI LATIN A CARMIN A SCR 1 PSERUNT. 
28^ 
.. 
ROMBISIUS ANTONIUS, N - incun!e 
sæo. XVII, 
MONTENSIS. 
Rombisius, cujus præter Paquotum, Tom. XI, Mém 
pag. 120, sqq. meminit nemo, animum suum litterarum ele- 
gantia diligenter formavit, seque moram honestate commen- 
davit, adeo ut duo nobiles Montenses, partem Galliæ et 
Italiæ videre cupientes, eum itineris socium eligerent. In 
patriam reversus præfuit scholæ Rœulcensi, (Rœulcum est 
oppidulum jacens inter Montes Hannoniæ et Nivellas), et 
appellabatur professor collegii Rœulcensis. Galli nempe et 
his finitimi Belgæ nomen professons vulgabant in omnes 
fere qui adolescentes ad initia doctrinal alicujus institue- 
bant. Insolens boc quidem iis videtur, qui nomen ea re pol- 
lui credunt, ut Romana nobilitas consulatum, si novus homo 
acciperet. Mores se ita habent. Xec res facit ad nomen, ut 
sæpe nomen nihil ad rem. Rombisius igitur in isto munere, 
scribens facta a se itinera iterum emensus est, ediditque iti- 
nerarn per diversa Galliæ et Italiæ loca, memores notas . 
et rerurn Romanarum curiosi ac religiosi indagatoris dies 
decem, A°. i 63 q. Paquot 1 . 1 . censet opus esse formatum ad eam 
rationem, qua Ovidius in fastis utitur, laudatque genus 
dicendi facile et satis purum, et narrationem jucundam et 
fluentem. Videtur illud perlegisse, neque tamen nobis invi- 
dit partem, in qua Rombisius Parisios descripsit, a pag, 123 
— i3i. Hac ego diligenter considerata, arbitror laudes a 
Paquoto auctori tributas, non esse nimias. Ovidius voces 
sua ætate minus usitatas tolleret, Belgam repetundarum pos- 
