VIT A BELGARUM 
288 
ræ, et Scyllæ Minoi. Pauca videamus quæ Procris Cephalo 
scribat pag. 56 1. 
« En tibi quæ, Cepliale, e silvis lustrisque ferarum 
» Tristis ab ejecta conjuge cera datur. 
» E silvis , quas sum magis esse cxperta benignas, 
» Quam mihi vel tlialami sæve fuere tui. 
» Nomina non posui mea, quæ cognoscere nolis ; 
» Et cavi indigno ne tibi juncta forem. 
» Nil minus et quæ sim et quid feceris , improbe, nosti, 
» Impia si memorem mens tamen esse sinit. 
» Quin etiam quod sum conjux tibi scripta, pulabis 
» Opprobrium sceleris , non titulum esse ihori. 
» Sed tua cur posui ? Debebam omittere certe, 
» Nullaque qui ferres nomina dignus eras. » 
In his, et magis etiam in iis quæ sequuntur, nativam Ovi~ 
dii simplicitatem requiro. Femina, a viro læsa, non argu- 
tatur in Epistola. Et Meursius omnino rhetorem nimis egit, 
Pag. 583 , ubi Procris ad querelas vertitur, magis apparet 
muliebre ingenium. 
« Ab! cur me miseram genitor tibi junxit Erecbteus ? 
» Cur mihi conjugium fata dedere tuum ? 
» Conjugium aversus quod fastidivit Olympus, 
» Pronuba non Juuo, non Hymenæus erat. 
” Funereas tenuere faces et Erinnyes atræ, 
» Et gemuit thalami in culmine bubo sedens. » 
Sed hæc ipsa nihil sunt ad Ovidiana, Heroid. II, 117, sqq. 
VI, 45 , sqq. Met. VI, 4 ^ 8 , sqq. Non pronuba Juno, 
« Non Hymenæus adest, non illi gratia leclo. 
» Eumenides tenuere faces de funere raptas, 
» Eumenides stravere torum, tectoque profanus 
» Incubuit bubo , tbalamique in culmine sedit. » 
Id. X, Met. 4 y sqq- quæ singula sunt de malo nuptiarum 
