VIT À BELGÀRUM 
« 9 ° 
quam carus illi fuerit. In obsidione Bredana, cui interfuit, 
quamque accurate descripsit A°. 1626, Marchioni Spinolæ 
erat a confessionibus. Quanta omnium aviditate pia illius 
desideria lecta sint, testantur variæ ubique factæ editiones, 
quarum A°. i 65 q, jam nona prodierat. — Desideria sua in 
très libros divisit, quorum primo Gemitus, secundo Vota, 
tertio Suspiria cecinit. Sweertius, qui Hugonem cognitum 
habuit, dixit eum ingenio fuisse vivido. Quod etiain ex Car- 
minibus apparet. Summa enim est numerorum volubilitas, 
eadem inventionum copia, et talis earum ornatus, qualis e 
domo non paupere fieri solet. 
lloA/.à. ài'i dccpveioî> Tcarpo? xetpfXia xevrai. 
In fronte cujusque Elegiæ sententiam aliquam ex sacris 
literis ponit. Ad hanc unum quodque Carmen format. In omni 
autem re Christi et Sponsæ imago ei ante oculos versatur. 
Gemitus adeo, vota et suspiria sunt Sponsæ, et in omnibus 
pictis tabellis Christum et Sponsam videmus expressos. Equi- 
dem, quo magis ars poëtæ appareat, ex Hugonis Desideriis 
ea potissimum excerpsi, quæ a veteribus ita esse tractata non 
memini. Quibus illë omnibus in magna felicitate magnam 
gratiam addidit. Lib. I, Eleg. II, pag. io, Lusum puerilem 
ita depingit. 
« Sic, puto , dat senibus puerilis natio risum, 
» Cum fabricat luteas parvula turba casas. 
» Ludicra sollicitis fervet respublica curis, 
» Hic fœnum, hic paleas convehit, ille trabes. 
» Aggerithic gravido plumas et stramina plaustro, 
*> Hujus erat testa quærere munus aquam. 
» Et sibi tum structæ gratantur mœnibus urbis ; 
» Magnaque se pueri régna locasse putant. » 
Lib. I, Eleg. XIII, pag. 109, vitam humanam comparât 
cum animalculo, quod Græci Ephemerum appellant. 
