VIT A BELGARUM 
292 
» Tuta quidem validi circumdant oppida mûri, 
» Portaque ferratis non caret ulla seris. 
» Est tamen in patulis, quid nescio, tutius hortis, 
.» Quod nusquam in clausæ mœnibus urbis habes. 
» Magnificis turgent urbana palatia teclis, 
„ Multus et hic celsa cuspide surgit apex. 
» Nescio quid melius tamen ilia mapalia spirant, 
>. Rustica quæ tenui stramine canna tegit. 
» Quid dubitas, mea lux, quin, quant procul urbibus agri, 
» Tarn procul agrestum distet ab urbe quies? 
» Fabula cantatur, vatum nolissima lusu, 
.. Ad bene fallendas fabula ficta vias. 
>> Et facit ad rerum, modo quas tractavimus, usum, 
» Si lubet, auditu decipiemus iter. » 
Fabula ista est de mure rustico et urbano, qua narrata, 
vitæ rusticæ laudes celebrare pergit. Hugonem merito laudant 
Morhof. Tom. I, Polyhistoris, et Jacob. Wallus, Lib. II, 
Lyric. Od. XI, ad Belgas sodales Poëtas. 
N. i 58 o. 
m. 
« Hic te magistro sparsit Amor suas, 
» Hermanne! tædas : hic gemitus dédit, 
» Cœloque transmisit querelas, 
» Quas Libanus Solymæque valles, 
» Et parva Bethle rettulit aureo 
» Percussa plectro. » 
—Q »9 rg- i 
VRIESE (AEGIDIUS DE), 
DAVENTRIENSIS. 
Ordinis fratrum, qui Cruciati appellantur, diversis cœno- 
biis præfuit. Post mortem ipsius Poëmata prodierunt, in~ 
