V 1 TA BELGARUM 
298 
mis lepide inventa et tractata est. Et solebant Poëtæ illorum 
temporum in hoc genere luxuriari, nec se continebant intra 
præscriptos a veteribus fabularumfines. Laudandaest D. Heins. 
in primis industria, qui I El. VU, pag. i 84 , phallos, in Ba- 
tavico litore repertos, Pori et Peniæ, in Morob., pag. 285. 
Boris, Eleg. Juven.pag. 520 ; Siderum, pag. 524, elegantissime 
tractavit. Zevecotius II, El. VIII, Jacobo a Marca, in Italiam 
proficiscenti, consilia itineri profutura, totamque itineris ra- 
tionern explicat. In Alpibus, inquit, pag. 4 °, 
» Adspicies nimio salientes impete fontes, 
» Ardua de summis volvere saxa jugis. 
» Adspicies dulci nunquàm noscehda Lyæo, 
» Arva sub informi moesta latere nive. 
„ Ail ! quoties lassas urent dum frigora plantas, 
» Optabis patriis rursus adesse focis ! 
» Ah ! quoties capiti dum saxa minantia cernes, 
» Blandinii cupies saxa videre tui ! 
» Dumque frequens fesso flatus trepidabit in ore. 
» Excutiet serus talia verba dolor. 
» O ego quid feci ? quæ me dementia jussit 
» A Patriis miserum, tam procul ire plagis? 
» Quis mihi cœliferis majores nubibus Alpes, 
» Quis penetrare luos, Rhœtia, suasit agros ? 
» Quæ riget hic rupes, rupes supereminet omnes , 
b Ilia tamen plantis est superanda meis, 
» Quod jacet hic tectum macieque geluque cadaver , 
» His periit, per quas cogor abire nives. » 
Videmus Zevecotium ab ubertate venæ satis fuisse bea- 
tum. Sed hoc illi obfuit, quod manum de tabula tollere 
nesciret. II Eleg. 9, dicit se ægrotum, nec tamen morbi cau- 
sam a venenato animali esse ortam. Atque hic facta semel 
eorum animalium mentione, varia enumerat généra, versi- 
bus plusquam triginta. Eadem ratione II, Eleg. XI, pag. 46 , 
