QUI LATINA CARMINA SCR 1 PSERUNT. 
3oi 
N. i586 , 
WINSEMIUS (PIERIUS), m . l644 . 
LEOYARDIENSIS. 
Quod si historiam populi Frisici inde a restituta Iittera- 
rum humanitate consulamus, multos reperiemus qui a doctri- 
næ severitate, mathematicæ inprimis, paucos qui ab arnœni- 
tate sunt nobilitati. Cujus ego rei causam partim in tempo- 
ribus, partim in ipsis populi ingeniis sitam esse arbitror. 
Poëtica saltem, quam Rudolphus ille Agricola jam attigerat 
(nam et is, agri quamquam Groningani, communi Frisio- 
rum nomine continebatur ), postea longo satis tempore ne- 
glecta jacuit. Post Agricolam, judice Hectore Bouritio, Win- 
semius primus ad Musas rediit. Priores tamen Winsemio 
fuerunt Eilardus Alma, Petreius Tjara, Saxo Finia, Foppo 
S. AEtzema, et Adolphus Occo, tum Theodoricus Ulsenius, 
Agricolæ æquales , de quibus suo Ioco vidimus. Frane- 
queræ et Leidæ artes humaniores et medicinam didrcit. 
Mutato deinde consilio in Germaniæ, Sueciæ et Galliæ Aca- 
demiis jurisprudentiæ se dédit. B.omum reversus, diu in 
ruris secessu yixit, munere historici Frisii fungens. Rure 
suo, historiæ scribendæ intentus, atrocitatem belli Hispa- 
nici et tristem yariarum cladium memoriam, suavitate Mu- 
sarum temperavit, et centum et septem Elegiis amores ce- 
■cinit, insignes numéro magis quam pondéré. Nam- si Win- 
semius istas Elegias ad quinquaginta reducere, atque ad 
veterum normam et exemplum paulo melius castigare potuis- 
set, majorem sibi gloriam comparasset. Sed banc ilîi tamen 
ne nunc quidem exiguam deberi censeo , quod inferius ex- 
