QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 3o 7 
Multa a viris doctis graviter et copiose disputata sunt, con- 
tra Latinæ poësios, tanquam gravioribus doctrinis perniciosæ, 
contemptores. Equidem contra illos non disputavi, nec com- 
mittent, ut unquam sim disputaturus. IIoc tantum : exempla 
Belgarum iis ostendo. Ad ea mihi oculos et animum con- 
vertant, et si in sententia perseverent, tantam illis sapien- 
tiam non invideo. Neque enim Belgæ ingenium suum artis 
poëticæ terminis, quamvis latissime pateant, circumscripserunt, 
nec ab aliarum rerum cognitione excluserunt,quam necessaria 
magis utilitate, non honesta animi remissione metimur.Imohoc 
ipso doctrinæ studio recreati, et omnes animi vires sacro furore 
commoventes, novum ardorem ad gravissima quæque cognos- 
cenda adferebant ; quo ardore qui careat, is profecto nihil 
egregii in ullo literarum genere præstabit. Nonne mirüm 
est, doctissimos quarumvis gentium hommes, quamvis non 
omnes boni Poëtæ evaserint, Poëtas tamen aliquando fuisse, 
vel, si ita malitis, Carmina fecisse? Illustrissima sunt Platonis 
Ciceronisque exempla, qui tamen hoc studium non retinen- 
tes, ad suum se quisque contulerunt. Sed Belgarum quicun- 
que, Deo quodam demonstrante , hanc viam ingressi sunt, fa¬ 
cile ad magna quævis, quæ cuperent, pervenerunt, hominum 
scilicet doctissimorum et excellentium Poëtarum famam susti- 
nentes. Hugonem mihi videte Grotium ! Hune totam ætatem 
in Latina Poësi contrivisse diceres, nisi tôt ac tanta divini 
ingenii exstarent monumenta , quæ testimonio sint, quam 
multa illi animo et cogitatione ita comprehenderit, ut in his 
singulis vitæ suæ quasi tabernaculurn posuisse videatur. Gro¬ 
tius hujus etiam artis patrem suum, Janum Grotium, horta- 
torem habuit et magistrum. Hoc ipse filius non semel grata 
mente agnovit ut Y. C. in Poëmat., pag. 209, Lipsius Cent I, 
Ep. 17, testatur, Janum (id nomen patri erat) non ignorasse 
3 9 . 
