QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 3u 
quæ dedimus exemplis facultatem Grotii poëticam, quasi ex 
lingue leonem non videant, his nihil erit satis. 
Conf. porro Baillet Jug. des Sav. tom. IX, pag. i 35 , et Ni- 
céron Mém. pag. 3 i 5 , tom. XIX. Pope Blount Cens. cel. 
Auctor. pag. g 5 o, qui etiam judicium Rapini in Anim. Poët. 
ita retulit. « H. Grotius et D. Heinsius non ignobiliter scrip- 
serunt, nisi quod ingens ilia, qua memoriam onerarunt , 
literatura impediat utrumque ne res modo illo delicato conci- 
piant, in quo tota yersatur elegantia. » Postponit ergo Ra- 
pinus colorem generosæ antiquitatis, novæ cuidam gratiæ, 
quam delicatam appellat. Ea fecit, credo, ut Heynius ad Vir- 
gil. IV Georg. 116, opus Rapini de hortis dixerit esse insipi- 
dum. — Cæterum ex Syll. Epist. Burm. tom. II, pag. 4 ° 7 i patet 
Epicediuin Heemskerkianum, unde supra exemplum lauda- 
vimus, ipsi Grotio et D. Heinsio placuisse. Idem Burm., t. II, 
pag. 425 — 4 s 6 , dédit bina Grotii Epigrammata, ante non 
édita. Laudatur, tamquam auctor classicus a Freinshem. ad 
Tacit. Annal. I, 5 o, 6. Conf. Fabric. Biblioth. Græc. L. II, 
pag. 453 — 4 ^ 4 - 
BURGUNDIUS (NICOLAUS), 
ANGIENSIS. 
N. i58S, 
ni. 1G46. 
Burgundius, nobili genere natus, judice Paquoto, tom. I, 
Mém. pag. 387, fuit bonus Poëta, Historicus et Jurisconsultes. 
Gandayi cum laude in foro versatus, Ingolstadi postea juris- 
prudentiam professus, tandem duodecim annis post, fuit 
