QUI LATIN A CARMINA SCRIPSERUNï. 
3*9 
» Hic aliquis lepide me judice subjecisset, 
» Quid dubilas ? vestri quondam fuit ordinis ille. •> 
Descriptio facti itineris digna ingenio Poëtico est mate- 
ries. Notum est Horatii iter Brundusinum I, Serm. Y. Et 
veteres hoc argumento multum delectabantur. Sueton. in 
vita Cæsaris Cap. LVI, narrat Cæsarem reliquisse Carmen, 
quod inscribebatur Iter. Conf. Berneggerus. Camerarius edi- 
disse legitur Elegias ôàowropixàç, quas non vidi. Sed legi Iter 
Taprunense Lotichii Carm. III, pag. 5 o 4 , alterum cultissimi 
Poëtæ Joannis Posthii, et Georgii Sabini Hodœporicum I, 
El. II. Adde Caspar. Barlæ Tom. II, Carm. pag. 219 et Ha- 
drian. Cardinalis in Itinere Julii II Pontificis. In quinque 
recentioribus Poëtis, ab Oliveto editis, est iter Suecicum 
Huetii pag. Westphalicum autem Joannis Rotgeri Torckii 
in septem illustrium yirorum Poëmatis ed. Amst. apud Elzevir. 
1672 , pag. 32 p. Quem Torckium merito suo laudat Hege- 
nitius ad Epist. Itinerarias Tollii pag. 21, ubi totum hoc iter 
repetiit. Sed ut ab hoc diverticulo in viam et ad Kinscho- 
tium redeamus, is etiam in Epigrammatis laudes, quas ei 
tribuimus, egregie tuetur. Puella claudicans sententiam nos- 
tram confirmabit. Legitur Epigramma, pag. 189. 
« Vultus eximii plus quam mortalis imago, 
» Nec vultu eximio mentis imago minor. 
» Sanguine te Superûm cretam , Melibœa, fatentur; 
, Nec dubito, certe Cypria mater erat. 
» Nec tamen Ancbises genitor, nec pulclier Adonis, 
» Nec qui terribili concutit arma manu. 
» Esse suam nequis te dicere possit adulter; 
» Crura dédit genitor : caetera matris habes. ■> 
Conf. porro Paquot., Tom. IV, Me'm. pag. 276. Kinschotii 
cum laude meminit vir doetus in Actis Erudit. Lips. A 0 .1686, 
t\'A 
