QUI LATIN A CARMINA SCRIPSERUNT. 33cj 
gloriari videretur , mature societati Jesu accessit, cui non 
fuit dedecori. Nam modestia, eruditione et rigida vitæ severi- 
tate præclare eluxit. Summam vero sibi laudem comparavit, 
ingenii Poëtici suavitate , adeo ut Alexander VII. Pontifex 
maximus Hosschium mortuum a Palatinis suis domesticis lau- 
dari jusserit. In his autem erant non vulgares Poëtæ, ut Au- 
gustinusFavoritus,Natalis Rondininus, alii.De morte Hosschii, 
vigilando et animum intendendo properata, narrat G. N. Heer- 
kens, lib. II, de Val. Litt. pag. 120. Gonfr. porro JPaquot., 
Mëm. tom. II, pag. 70, sqq. Præcipuam causam,cur tam cultus 
Poëta evaserit, in his ipsius verbis quærendam esse judico III, 
Eleg. 3 , pag. 76. 
« Nam mea dum priscis committo carmina scriptis , 
» Sive tuis, Naso, sive, Tibulle, tuis, 
» Et pudet, et nostræ subeunt faslidia venæ, 
» Meque rudem, quamvis non putor esse, queror. » 
Utilissima sane et omnibus commendanda comparatio. Dum 
enim semper aliquid sibi deesse sentiunt , illud supplere 
quotidie student, et optimorum imitatione, optimis xn dies 
fiunt similiores. Hosschius quidem assidua veterum exerci- 
tatione illud consecutus est, ut illorum facilem, suavem et 
decoram simplicitatem plane expresserit. Scripsit sex libros 
Elegiarum, editos primum Antv. i 656 , deinde 1688. Lugd. 
et alibi sæpius, ut Antv. 1700, quæ editio fœdis typographorum 
mendis est inquinata. In libro primo novem Elegus cursum 
vitæ humanæ cum itinere maritimo comparavit. Si cui in 
mentem aliquando veniat idem tentare, is profecto reperiet, 
quam difficile sit in tam longa Allegoriæ continuatione res cas 
dem non identidem repetere. Sed hoc nimirum cavit venæ 
Hosschianæ fertilitas. Eadem rerum novarum varietas appaiet 
43. 
