VIT A BELGARUM 
344 
Hæc pag. a 3 i, dîvina sunt : 
« Cum tumulum nuper vellent inscribere vates, 
» Principium multis carminis illud erat : 
» Hæc tegit urnaduos. Amor, übcm scribite, dixit: 
* Non possunt, quos sic junximus, esse duo. » 
Divina sunt de Araore circa sepulcrum Laurentii et Fian- 
cisci vagante, pag. a 3 i : 
« Ille sibi caros cineres Manesque reviset 
» Sæpius, et lumulo florea serta dabit. 
» Cinnamaque et costum, nardique fragrantis aristas, 
« Quasque Cilix messes, quasque Sabæus babet. 
» Hic vestros referens ignés , vobisque sibique 
» Plaudet, et inferias et stata sacra feret. 
» Non alio magis ille suas pendere pbaretras, 
» Non alio cupiet spicula parva loco. 
» Sæpe aderunt ambæ placidis e sedibus umbræ , 
» Et jungent caras ante sepulcra manus. » 
Cæterum mors amicorum istorum narratur in Annahbus 
Belgieis , pag. 436 . 
Conf. porro Baillet. t. IX, p. 189, et Menag. Anti-Baill. t. VII, 
p. I et 196. 
BOXHORNIUS (MARCUS ZUERIUS), 
BERGIZOMANUS. 
Huic accidit, quod multis, quos parentum vel cognatorum 
relligio magis quam suaipsorum yoluntas ad studia Sacrarum 
Litterarum destinavit. Captus enim suavitate doctæ et yenustæ 
antiquitatis, huic se totam dédit, tanto usus in legendo 
scribendoque ardore, eaque inde lama commendatus, ut 
