353 
QUI LATINA CARMINA SGRIPSERUNT. 
servare alienum existimo, Belgicos Poëtas illud plerumque 
numerorum genus amasse, quo Catullus, Tibullus et Pro- 
pertius versus suos vestire et ornare solebant. Sive quod in 
iis numeris sit gravitas quædam quæ cum gentis ingenio 
optime conveniat; sive quod modulatio, ad subjectam rerum 
sententiam apta et accommodata, et jucunda varietas animo 
auribusque magis satisfaciat. Illud numerorum genus Hein- 
sius etiam usurpavit in singulari Elegiarum libre, quem 
Monobiblon inscripsit, Propertium etiam in titulo imitatus. 
Huic libro inclusit varias inventiones, ut ipse ait, libé¬ 
ras, amœnas, Græcas, quæ simplicitate quadam transmarina 
proprios sibi numéros mereri videbantur. Operæ pretium 
est cognoscere ex Burmanni ad Propertium aliosque Poëtas 
commentariis, quam eleganter et ingenue Heinsius multos 
veterum locos, Propertii in primis, sit imitatus. In cæteris 
Elegiarum libris propior est Ovidio. Lib. III, Eleg. I, urbem 
Gandavum ita alloquitur, 
« Antiquæ turres dilectaque tecta meorum, 
» Et tantum puero cognita Ganda milii, 
»> Si merui tua rura, parens, calcare domosque, 
» Et quæ grata meus tangit arena pedes, 
» Da veniam : procul externis e finibus adsum, 
» Qua Batavam Nereus æquore puisât humum. 
» Artibus hic primos Musisque impendimus annos, 
» Innocuusque tuis hostibus hostis eram. 
» Odimus, infestus patriæ quia vivit, Iberum, 
» Odimus : hæc sceleris summa caputque mei est. 
» Non ego civiles armavi in prœlia dextras, 
» Inque tuos movi perfidus arma Lares. 
» Non ego priscorum rapui delubra Deorum, 
» Nec spoliata meo crimine busta jacent. 
» »-» —— » —— » —— » —— 
»-» »-»-» —— 
» Vivimus immunes scelerum , nisi tangere sacra 
45 
