QUI LAT1NA CARMINA SCR1PSERUNT. 355 
Heinsius, Eleg. XV, pag. 554 , omnia nove et egregie ita 
tractavit. 
« Àurea nunc demum meruit Cytherea vocari: 
» In Batavis sedem nunc Label ilia suam. 
» Jupiter e nobis aliquam si quærat amicam , 
» Quod fuit in capta virgine , fiet opes. 
„ Non mare , non ccelum , non tertia régna juvabunt, 
» Nec satis in dotem fulmen et orbis erunt. 
» Sunt Danaæ centum postquam penetravimus Indum , 
» Et sua, quod nollet, munera misit Iber. 
» Ah! melius quondam , cum navita pauper et insons, 
» Nil veritus duras funibus esse manus , 
» Ibat in amplexum dominæ quo fala vocabant, 
» Humidus et plenus rore fluentis aquæ. » 
Is demum fabularum usus est plane egregius, et pulcher- 
rima morum sui temporis imago. Cæterum Heinsius emi- 
nuit, ad quodcunque car minis genus se contulerit. Hippo- 
nacte illius vix acrius aut elegantius ipsum carmiriis inven- 
torem cecinisse credo. Pag. i 3 o, famelico cuidam eruditorum 
obtrectatori ita consulit. 
a Jam fusus et subactus et triumphatus , 
» Famæ superstes nominique, non cessas 
» Diri furoris. Si quid o ! pecus sentis 
» Brutum, Suillum , si quid ingenî restât 
» In mole tanta, nec pudore decocto 
» Defecit in te masculæ vigor mentis, 
» Laudisqjie cura, necte faucibus nodum. 
» Quod si triente destitutus aut nummo, 
» Auferre restem crediloribus poscis, 
» Et triste naulnm portitoris inferni, 
» Vel fœnerato, vel mea fide sumas. 
» Soluta res est. » 
Variæ sunt editiones Poëmatum Heinsianorum. Novi has 
esse factas annis i6o3—1606; 1610; 1621 ( cui accessere 
præclarissimi libri de contemtu mortis ) i 64 o, curata a Ni- 
45 . 
