356 
VIT A BELGÀRUM 
colao filio, qui Tragœdiam Herodem infanticidam addidit, 
laudatam illam a multis et a Th. Gatakero, Oper. pag. i 4 * 
Atque omnes istæ editiones sunt formæ duodecimæ. Sed 
A°. 1617, ipse Daniel jam sextam in-8 edidit, ut plures 
etiam in medio intercesserunt quas non vidi. In postremis 
Heinsius alia mutavit, alia addidit, alia omisit. Omisit quæ 
juvenis in Jesuitas scripserat, notante Cunæo Epist. pag. 48 ; 
mutavit quæ meliora ipsi videbantur. Hæc inter se compa- 
rare futuro Poëtæ utilissimum est. Sed de Heinsio ejusque 
scriptis plurimi egerunt, quos enumerat Klefek. in Bibl. 
Erud. Præc. pag. i 56 — 167. Nam et Heinsius fuit ingenii 
et doctrinæ præcocis, et fructus utriusque maturos edere non 
nisi morte cessavit. Literarum et omnis Philosophiæ tyro- 
cinia posuit in Zelandia, eademque Leidæ deinde excoluit, 
ubi Scaligero et Jano Dousæ majori in dies carior fiebat. 
De Scaligero supra diximus. Dousa, ut scribit Thysius in 
Oratione Funebri Heinsiana, cumLugdunum veniret, ut plu- 
rimum adolescentem visebat, sæpe etiam Nordovicum abduce- 
bat, ut illic litteris humanioribus simul diem frangèrent, 
otiumque honestum ponerent. Horum auctoritate accidit, ut 
annum agens fere decimum et nonum, primum Latinos, mox 
Græcos scriptores publiée explicaverit, ac deinde historiam 
et artem politicam profiteretur, ac brevi post Janum Dou- 
sam minorem, et Paulum Merulam Bibliothecæ præficeretur. 
Anno i6ai, pace Hollandas inter et Venetos facta, scripsit 
ea de re gratulationem, in quam acriter invehitur Cunæus, 
Ep. pag. i 83 . Venetis quidem adeo placuit, ut Heinsium 
Ordini equestri adscripserint. Alia de Heinsio invenias in 
Sylloge Epist. ed. Burmanni. 
