363 
QUI LATINA. CARMINA SCIRPSERUNT. 
« Quis fuit ille dies, quem ne gravis obruat ætas, 
» Æternis referent marmora cæsa notis , 
» Quo tibi majeslas sese Romana videndam 
» Oblulit, et limen contigit ipsa luum? 
» Hic fuit : hic roagnus sedit Pater : hæc humus illo, 
» Cui figunt reges oscula, trita pede est. 
» Hoc nemus, hune collem subiit : hic frigus et umbram 
» ï'ons dédit : hæc forsan præbuit herba torum. » 
/ 
Quid cum simplicitate ilia comparandum quam indocti 
et rustici fastidiunt, ürbani et ingenui sine ulla imitationis 
spe adorant? Libet enim mihi Walliana laudare, quibus ver- 
bis D. Heins. de Constit. Tragoed. laudat locum Ovid. II, 
Fast. vs. 771, sqq., de Lucretia, quem Wallius imitatus est. 
Cfr. S. Hosschius II, Eleg. XVII, pag. 60. 
« Hic sletit, hic jacuit, succos hic hausit amaros : 
» Sanguinis hæc guttas forsan arena bibit. 
» Hic tremuit nudus, figendaque brachia clavis 
» Præbuit, hoc stabat erux veneranda loco. » 
Mortem Casparis Roblesii mira brevitate et efficacia de- 
scribit, pag. i 85 — 186, 
a Hei mihi ! qualis erat, quem, dum Farnesius amnem 
» Insidet, in mediis abstulit ignis aquis ! 
» Adnabat prono fatalis machina cursu, 
» Cum subito flammas crebraque saxa vomit. 
» Fit fragor : immugit ccelum : furit ignibus unda ; 
» Vix indignantes sustinet agger aquas. 
« Et simul heroëm plusquam Vulcania pestisj 
» Corripit, exitiis involuitque suis. » 
Operæ pretium est cum his versibus comparare Bochium 
lib. II, pag. 75i,apud Grut. Tom. I, Del. Belg. Poët. 
« Jamque propinquabat fatalis machina prono 
» Flumine, causa mei quæ fuit exitii. 
46. 
