368 
VIT A BELGARUM 
satis temperet. Hinc fiebat, ut ipsi colluctandum esset cum 
barbaris nominibus et obscuritate quadam, quæ carminum 
nitori sæpius offieiebat. Exempli esse potest Epigramma in 
albo Buchelii. Gæterum Scriverius ubertate et simplicitate 
pristinam Hollandorum conditionem referebat. Harlemum 
v. c. pag. 117, carmen est sine dubio pulcherrimum. Nup- 
tiæ Heurnii, pag. i 64 , merito placuerunt Josepho Scaligero, 
cujus judicium additum legimus. Scriverius se totum sibi 
vindicabat, nec publico munere fungens, legendo scriben- 
doque tempus fallebat. Atque hæe erat illius sententia, qua 
nominis loco sæpe utebatur, ut etiain literis S. P. Fuit in- 
genii venusti, lepïdi et liberalis. Ab alio enim ingenio haec 
carmina proficisci non potuerunt. Pag. 275. 
Ad Merillam , in Amores Vincentii Fabrich. 
« Ida Cupidineis Doasæ cantata libellis, 
»> Obvia Fabricio-facta, Merilla, tuo 
» Protinus invasif colium, lentumque tenaxque 
» Basiolum impegit. Quid, levis Ida, facis ? 
» Dousa tuus non est, non hic tuus, Ida, Poëta, 
» Non est : sed Dousam credidit Ida suum. » 
Atque hune Fabricium Reipublicæ Dantiscanæ Syndicum, 
egregium Poëtam, Belgis et Daniëîi in prïmis Heinsio de- 
bent Germani. Jocus cum amœnitate mordax elucet in hoc 
Scazonte, pag. 364 - 
In Castratüm Martialem ad Bilbilitanos. 
n Dentis magister , cuique jus Salinarum 
» Paret, per omneis notus orbis anfractus 
» Urbanitatum cinnus atque auctorura ; 
» Ille ille vester Martialis, o cives 
» Bilbilitani ! quod putatis , Hispanus 
» Non est poëta ; factus est enim Gallus. » 
