QUI LATIN A. CARMINA SCRIPSERUNT. 371 
*> Tota recollectis ad nos Brabantia nummis 
» Transiit, et cœlo velut affundente salutem, 
» Amstela cum subitis creverunt mœnia gazis. » 
Hæc non pessima sunt ex heroicis Keuchenii, in iis tamen 
et nitorem et splendorem desidero, et cum veteranis magis- 
tris facio, quos idem requirere scribit Borrichius de Poëtis, 
pag. 144. Morhof. Tom. I, Polyhist. pag. 1070, censet Mu¬ 
sas Juvéniles negligenter admodum seriptas esse, et non- 
nunquam peccare in quantitatibus syllabarum, non tamen 
contemnendas. Ego sane non video qualia sint contem- 
nenda, si hæc non sint. Sed heroica Keuchenii bonis hic 
illic versibus adspersa sunt; in ceterorum farragine, non multi 
apparent. Rem paucis exemplis testabimur, ut temere aperto 
libro in ea incidemus. Pag. 100, 
« Anna suum geminat geminato grammate nomen, 
>. Et legit inversas nominis Anna vices. 
» Quid mirum ? Si voce queat, tum basia donet 
» Eminus Anna mihi, continus Anna mihi. » 
Pag. i 35 . 
Tacitus post naufragium a mûre corrosüs. 
« ïacente nocte mus tacens Taciti mari 
» Pridem madentem rosit, et minusculos 
» Ad esculenta convocavit musculos, 
» Sales salitos et mari lætos sales 
» Murique fractos : scriptitasse sic nocet, 
» Tacuisse non nocuisset, at Tacito nocet. » 
Quid bono Poëtæ magis tenerum et ad affectus moven- 
dos aptius esse possit, quam sepulchrum dilectæ sororis? 
Quid ineptius Epitaphio Elisabethæ, pag. i 45 ? 
a Capsula virtutum, Veneris lux, ætheris ardor, 
" Ipsa pudicitiæ spes animosa suæ : 
47- 
