QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 3 79 
BRUNO (HENRICUS). N - 
i66ô, 
m. 
Bruno edidit diversi generis et argumenti Poëmata Latina 
et Belgica, Leidæ A°. 1666. Latina pleraque sunt breviora 
Epigrammata, pauca longiora carmina, in quibus raro ser- 
monis nitorem et versuum concinnitatem, rarius acumina et 
elegantes sententias reperimus. Ex ungue hune leonem. 
Pag. 22, ad Rochum Hofferum, de Boyo capillos intricatos 
pectente. 
« Pectit inornatos Boyi nunc dextra capillos, 
» Phœbeos an nunc pectit an ille suos? 
» Hæret in ambiguo Brunonis Musa poëtæ, 
» Die, Roche num Boy us, num sit Apollo mihi? 
» Boyus Apollo mihi est; sed si quoque Roche capillos 
s Pecterc vis, aller tu mihi Phœbus cris! » 
De fure in diurnis furtis sæpe deprehenso et uxore ejus 
mœcha, pag. n 3 . 
« Quinti mœcha uxor, quintnsque lavernio casus 
» Divisere modos, tempora flagitiis. 
» Accusatrvo sua peccat, hic ablativo, 
» Furatur noctes uxor et ille die. » 
In Ædes Meyeri, Pastoris, ab incendio servatas. 
« Omnia Dreysscheriæ consumserat, omnia ferme 
» Flamma potens cœli, continuata vorax. 
» Substitit ilia pii quare Pastoris ad ædes. 
» Cum prope flagraret proximus Ucalegon? 
» Ille Dei servus fuit omni pcctore. Cœli 
» Ille sacro zelo flammeus usque fuit. — » 
Omnis aquæ copia, qua ad incendium pagi sui extinguen- 
48. 
